2009 Valleienroute Noord-Frankrijk tot Keulen

Etappes – totaal 1200km

dag 1 Breskens naar Jabbeke 60km
dag 2 Jabbeke naar Diksmuide 49km
dag 3 Diksmuide naar Watten 64km
dag 4 Watten naar Bezinghem 65km
dag 5 Bezinghem naar Liencourt 77km
dag 6 Liencourt naar Arleux 67km
dag 7 Arleux naar Grand-Fayt 74km
dag 8 Grand-Fayt naar Signy-le-Petit 69km
dag 9 Signy-le-Petit naar Signy-l-Abbaye 39km


dag 10 Signy-l-Abbaye naar Day 43km
dag 11 Day naar Doulcon 66km
dag 12 Doulcon naar Lahage 67km
dag 13 Lahage naar Alzingen 65km
dag 14 Alzingen naar Konz 70km
dag 15 Konz naar Kues 82km
dag 16 Kues naar Cochem 80km
dag 17 Cochem naar Rheineck 89km
dag 18 Rheineck naar Rodenkirchen 65km
dag 19 Rodenkirchen-Keulen/Aken-M’tricht 46km

Zaterdag 8 augustus – Het is prachtig fietsweer als we deze zaterdag rond de middag in Breskens met nog vele andere fietsers en wielrenners van de boot stappen. We pikken de kustroute LF1 op en fietsen prachtig hoog door de duinen langs de kust. Als we die verlaten komen we een winkel tegen en kopen gelijk wat noodzakelijke dingen. Je weet nooit of je die dag nog een andere winkel tegen komt. Richting Sluis heeft Sue de eerste lekke band. Een gescheurd ventiel dat niet meer tegen 5 atm. druk kon. Foutje! Rijd nooit op te oude binnenbanden. Andere binnenband erom en verder. Van Sluis is het mooi rijden naar Brugge. Dat wisten we nog van de Vlaanderen route in 2000. Brugge gaan we helaas niet in maar we buigen rechtsaf naar een van de kanalen. De camping bij Jabbeke is heel druk en van alle gemakken en ongemakken voorzien, maar we vinden een plek op het tentveld en avond eindigt rustig.

Zondag 9 augustus – De volgende dag gaat de route naar Diksmuide, in het begin over de fietspaden langs de kanalen. Dat is lekker fietsen. In Nieuwpoort vinden we een terras voor koffie en zien net voor half een kans nog wat boodschappen te doen, voor de winkels daar op zondag sluiten. Het spoorlijntrace naar Diksmuide kennen we nog. Dat is makkelijk rijden. Zo komen we rond twee uur op de camping aan, waar we nog een Amerikaans-Belgisch stel ontmoeten en diverse fietskampeerders arriveren.

Op maandag 10 duiken we Frankrijk binnen en verlaten we het vlakke Vlaamse land.Watten is onze bestemming.Hier wijst de 82-jarige campingbaas ons een plek op het kleine tentveldje, waar nog een andere fietskampeerder neerstrijkt. We hebben een paar plastic stoelen, een duidelijke plus. Het blijft droog maar koelt wel af.

Dinsdag 10 augustus hopen we op de officiële route te komen en rekenen op een lange dag, maar dat valt mee. We hadden ons wat verrekend. Wel zijn er pittige hellinkjes maar de natuur maakt veel goed. Bij Le Wast komen we op de route. Na nog wat meer klimwerk komen we bij Bezinghem, waar een camping is. Het is er druk in het hoogseizoen. We krijgen een plekje vlak bij het sanitair. Rond half tien wordt het ook daar rustig.

Op woensdag 12 augustus koersen we ZZO naar Liencourt. Onderweg veel Villages Fleuris en lekker fietsweer. We komen een vrouw tegen die Nederlands tegen ons spreekt. Het echtpaar had hier een tweede huis.In Frevent vinden we een Carrefour. We moeten even wachten tot die om 14.30 uur open gaat. Op een mooie rustige kampeerplaats sluiten we de dag af.

Donderdag 13 ugustus – Een dreigende lucht hangt boven ons als we vertrekken voor de etappe via Arras naar Arleux.We houden het niet helemaal droog deze dag. We willen het centrum van Arras zien en drinken daar de beste koffie van de trip. De regen was niet gunstig voor de jaagpaden die we hierna rijden. De fietsen krijgen een stevig modderbad.Het is even zoeken bij Arleux maar met wat aanwijzingen komen we bij de supermarkt en daarna bij de camping.Hier heeft men weer stoeltjes voor ons.

Vrijdag de 14de gaan we naar Grand-Fayt, dat een eenvoudige camping moet hebben. Onderweg doen we Iwuy aan dat een Nashville Café blijkt te hebben. Hier drinken we koffie en maken een praatje met de serveerster die haar fotoboek over de VS laat zien. We slaan onze noodzakelijke Pains-au-Chocolat en ander brood in, steken de Schelde over, en klimmen naar onze camping, waar we bij mooi weer een plek vinden. We slaan een fles rosé in worden dus zelf ook een beetje rosé. ’s Avonds vermaken we ons met een familie van Franse brandweerlieden die we onze plannen uitleggen en die ons voor gek verklaren.

Maria Hemelvaart is het op 15 augustus, een feestdag dus. Goed opletten tijdig boodschappen te doen. Dat lukt gelukkig. We gaan nu duidelijk hoger terrein opzoeken. Na een laatste felle klim komen we op de camping in Signy-le-Petit. Die is druk met zwembad maar we krijgen op deze warme dag een plekje in de schaduw. Rumoerige campinggasten houden ons lang wakker. Dat is dan weer jammer.

Op de 16de kunnen we kiezen: de volgende camping ligt of op ong. 40 km. of op meer dan 80. We besluiten voor het eerste. Het is tamelijk warm bovendien. Zo hebben we wat meer tijd om te fotograferen. Er zit één flinke klim in deze route, maar daar zijn we intussen aan gewend. Slechts één boulangerie komen we op deze dag tegen. Die verkoopt ook wat eten in blik. We hebben het maar ingeslagen op deze zondag. In Signy-le-Petit blijkt de camping op en rond een groot voetbalveld te liggen. Onder de bomen bij een stroompje vinden we weer een beste plek. En dat voor 5 euro. ’s Avonds een wandeling door het dorp.

Maandag 17 augustus is de volgende korte etappe naar Day (Dajie). Gelijk bij vertrek boodschappen gedaan. Dan wat klimwerk en vooral rustige weggetjes. Wat dat betreft zit deze route prima in elkaar. Onderweg vinden we geen plek voor koffie. Steeds meer zaken gaan dicht op het platteland. Helaas. Rond lunchtijd bereiken we de camping (a la ferme). De acceuil is dicht dus zoeken we maar een plekje onder de pruimenbomen. Tijd om koffie te drinken, was te doen. ’s Avonds wandeden we naar het dorp en voerdn de paarden.

Dinsdag 18 augustus – Doulçon is de bestemming de volgende dag. We gaan richting Maas.We rijden daarna langs de Aisne, maar wel vaak erboven, waardoor er af en toe geklommen moet worden. Dit wordt goedgemaakt door de mooie vergezichten die we vanaf de hellingen hebben. Alle gewonnen hoogte verliezen we helaas weer als we terug gaan naar het water.
We zien vaak mooie kerken onderweg en combinaties van Mairie en Ecole. Pas in Grandpré is er weer een winkel en een café met wat stoelen buiten. Voor 4,60 euro hebben we twee prima bakken koffie. We slaan gelijk het avondeten in: pasta, chorizo, paprika en ook extra brood, sinaasappels en bananen. Met dit extra gewicht mogen we gelijk klimmen naar
Marcq. De laatste kilometers zijn weer makkelijk. Camping is een heel gedoe met een meer maar als de dagjesmensen weg waren wordt het prima toeven daar.

Woensdag 19 augustus is de laatste dag in Frankrijk. Onze bestemming is Lahage in België. De dag start met een mooie mist over de velden. Ook gaan we nu richting Ardennen en komen dus op wat hoger terrein.We bezoeken de citadel van Montmedy en komen tussen koffie en lunch in Avioth aan. Een uitnodigend restaurant biedt een lunch voor 14 euro. Eerst maar koffie en de kathedraal bekijken. Ter plekke constateren we dat nog nergens in Frankrijk geluncht hebben. Dit is het moment, ondanks de warmte. Het is heel lekker. We hebben voldoende kracht opgedaan voor de lange klim naar Lahage, die overigens niet erg steil is. De Ferme Lambert heeft een kampeerwei bij bomen, die na vieren schaduw geven. Het is een klein rustig paradijsje.

Donderdag 20 zijn we vroeg op pad voor weer een warme etappe, bijna vlak op een plateau van bijna 400 meter hoogte. We gaan op weg naar Luxemburg. Vrij snel daarna gaan wij de grens met Luxemburg over richting Clemency. Grappig is dat een Luxemburgs bord “Chaussee fortement deformee” meldt, maar het wegdek is veel beter dan het slechte wegdek waarover de Belgen helemaal niet waarschuwen! Via slimme wegen en fietspaden word je onder de stad Luxemburg door geleid om uit te komen in Alzingen, waar een heel nette camping staat. We mogen op een veldje met picknickbank staan en naast ons is een grote familie hun plek aan het optuigen. Als de wind toeneemt en onweer op komst is beginnen ze haast te maken. Aan de ene kant van de camping plenst het en bij ons is het vrijwel droog. Over lokaal weer gesproken.

Vrijdag 21 augustus zullen we het eind van de route bij de Moezel in Wormeldange bereiken. Er zijn mogelijkheden om via Ardennen naar Maastricht te rijden of via de Eifel naar Roermond. Wij kiezen ervoor om de Moezel te volgen. Het is wat onstabiel weer deze dag.Nog een klimmetje rest ons en de gps houdt ons op het goede spoor, zodat we kunnen afdalen naar de Moezel. Uiteraard maken we daar een foto en vervolgen onze route langs de Moezel, nu gebruikmakend van de Duitse boekjes van Bikeline.Onderweg vinden we een terras voor koffie. Het is zwaarbewolkt. Zo komen we bij Konz, waar de Saar in de Moezel loopt. Bij de VVV vinden we het boekje over de Saar route en besluiten ’s Middags Saarburg te bezoeken, een goeie keus en een leuke, oude stad. Onderweg hadden we al een camping langs de Saar gezien en besluiten daar op de terugreis uit Saarburg te overnachten. De Groene Valleien zitten erop. Kijken wat Moezel en eventueel Rijn ons te bieden hebben.

Zaterdag 22 augustus – De lucht is grijs als we de 22ste opstaan. Het weer ziet er dubieus uit, maar het is niet koud. Deze zaterdag komen we al rond 8 uur in Trier aan, waar de winkeliers bezig zijn hun winkels en terrassen op orde te krijgen. We zien een bakker en scoren wat lekkere dingen zoals een Apfel Plunder voor als we echt trek krijgen. Met de fiets aan de hand verkennen we het centrum en de Porta Nigra. We drinken koffie maar de Illy automaat werkt niet goed en het is zeer slappe hap, de tweede poging is beter. Hierna is het wat zoeken naar de route via een industriegebiedje. Daar vinden we een Aldi waardoor we gelijk boodschappen voor de rest van de dag inslaan. Uiteindelijk komen we tussen rivier en wijngaarden te fietsen en klaart het op. Het wordt een prachtige dag.We komen veel dagjesmensen op de fiets tegen en ook wat meer bepakte fietsers die een paar dagen langs de Moezel fietsen en in hotels, etc. verblijven.Net voor Kues vinden we een goed plekje op de camping vlak bij de rivier. De buren hebben een kat, maar wel aan de lijn.

Zondag 23 augustus mikken we op Cochem. Prachtige mist over de rivier versluiert de zon. Eerst komen we langs Bernkastel, dat we rond half acht al bereiken. Het is nog erg stil daar als we foto’s van deze pittoreske stad maken. Een poosje later vinden we een prachtig terras voor koffie. Deze lange dag snijden we een stukje van een slinger in de rivier af door over de heuvels te gaan. Pittige klim maar de spieren zijn het na Frankrijk nog niet verleerd. We komen in het drukke Cochem aan, waar we besluiten om in de stad wat te eten, weer op een terras met uitzicht. We wandelen daarna door het oude centrum. Vervolgens steken we de Moezel over om wat verderop een camping te vinden die plek voor ons heeft. Het stelt niet veel voor en de grond is keihard, maar dat moet maar een keer.

Maandag 24 augustus zijn we voor zeven uur al op pad, een record. We hadden alleen de binnentent staan, dat scheelde met opruimen. Het is weer geweldig fietsen en na 40 km. slaan we om 9.30 uur proviand in bij een bakker waar we ook koffie kunnen drinken in Lehmen. Ook Winningen is een schilderachtig dorp, waar een dame onze prestatie bewondert. We komen Koblenz binnen, stoppen op de brug nog een keer om Moezel en Rijn te kunnen zien en pakken dan het Rijn fietsboekje erbij. Nu hebben we niet altijd fietspaden maar toch een rustige route. Wel is de kwaliteit van het wegdek soms wat minder vooral door boomwortels. Half in de middag vinden we een schaduwrijk terras voor thee en een biertje. Dan rijden we het laatste stukje naar Rheineck waar een camping moet zijn. Die vinden we na een klimmetje iets van de rivier af. Het is er rustig, maar je kunt er wel een wijntje krijgen. Een plek onder een boom zorgt voor de broodnodige schaduw.

Dinsdag 25 augustus komen we langs Remagen, waar we de bruggenhoofden zien van de befaamde brug uit WW2. Ook komen we langs Bonn. We steken met een pont de Rijn over om een poosje op de andere oever te rijden. Nu hebben we het onweer en wat zware regenbuien die we al vreesden. Gelukkig wordt het weer droog. We rijden door enkele industriegebieden en kunnen we de dag afsluiten op de camping bij Rodenkirchen, net onder Keulen. Als Ton doucht, valt er weer een stortbui, waarop we besluiten de tent te verplaatsen naar een iets hoger gelegen plekje op de camping. Heel dampig wordt het even voor negenen donker.

Woensdag 26 augustus besluiten we na ong. 1200 km, dat het nu wel mooi geweest is. De tent is zijknat. Als we alles ingepakt hebben rijden de zeven km. naar centrum Keulen en kijken rond bij het station. Daar kopen we kaartjes voor ons en de fietsen naar Station Aken. De Duitse regionale treinen hebben ruime voorzieningen voor fietsen. Na een uur stappen we uit en ploegen door een opgebroken centrum naar de weg naar Vaals. Hier rijden we verder naar Maastricht met onderweg nog een pittige klim. In Maastricht kopen we opnieuw kaartjes en in de loop van de middag komen we na ruim 1200km thuis.

Scroll naar boven