2015 Bordeaux naar Breskens

Woensdag 3 juni – Vroeg op en vervolgens fietsen naar Rotterdam CS. We zochten tevergeefs naar het fietscompartiment op de internationale trein naar Brussel. Een andere fietser stapte helemaal achterin in, dus dat deden we ook. Was niet de bedoeling maar wat moet je anders. In Antwerpen bleek de dienstregeling van de trein naar Lille veranderd. Met nog twee andere fietsers vulden we de fietscompartiment volledig. Ook zij bleken naar Bordeaux te gaan voor een lange tocht. In Lille hadden we tijd voor een warme lunch en daarna was het wachten op de TGV naar Bordeau die om kwart voor drie vertrok. Precies zes uur later arriveerden we op Gare St. Jean en bepakten onze fietsen weer voor de korte wandeling naar ons Airbnb adres. Dit was een succes. Warm welkom door de vriendin van onze huisbaas, die zelf afwezig was, alles werd aangewezen en de vriendin vertrok weer. Prima stille kamer en de volgende ochtend half acht was ze terug om de sleutel weer in ontvangst te nemen en wij konden aan onze tocht beginnen.

Donderdag 4 juni – De dag begon al warm dus probeerden we vlot op gang te komen. We haalden brood bij de bakker aan de noordkant van de Garonne en konden goed opschieten op het fietspad tot Créon. met 1% ging de weg omhoog. Vals plat dus. In Créon dronken we koffie en deden onze inkopen bij de Carrefour, net als vorig jaar. De temperatuur liep snel op tot boven 30 graden. We vonden gelukkig een schaduwrijke plek voor lunch. Daarna was het een stukje rijden, wat water op het hoofd en weer verder. Vrij vroeg waren we in Cadillac waar we bij een wijnhuis een b&b hadden. We waren wat vroeg, gingen bij 35 graden in de schaduw zitten en trokken later aan de bel om de aandacht te trekken. Nou, die kregen we. Er werd door de minstens 80-jarige eigenaresse goed voor ons gezorgd. Douchen, in de tuin wat lezen, in het stadje wat eten en vroeg naar bed. Dat was nog een uitdaging. Kwart over zes de volgende ochtend had mevrouw het ontbijt voor ons klaar. Na een leuk gesprek zetten we alles op de fiets en gingen nog in de koelte van de ochtend weer op pad, de Jacobsroute naar het zuiden.

Vrijdag 5 juni – Gelukkig bleef het deze dag een poosje bewolkt en was het in de ochtend aangenaam fietsen. We gingen de brug over de Garonne over. Het was redelijke druk met spitsverkeer en de vele schoolbussen in die Frankrijk dan op pad zijn. We hadden wat klimwerk, kwamen enkele andere lange afstand fietsers tegen en zochten gelukkig rustiger terrein op. Wijngaarden maakten plaats voor productiebossen. In Hostens was in ieder geval een Vival voor wat boodschappen maar een café vonden we niet. Dat kwam pas nadat we, ruim halverwege, de piste cyclable te pakken hadden. Bij een bakkerij hadden ze ook koffie en konden we net in de schaduw zitten, nadat de zon het van de wolken had gewonnen. We hadden lunch in de bossen. We mikten in Salles op een camping maar die zag er troosteloos en droog uit. Verder dan maar naar Mios waar er ook een moest zijn. Die was beter een Franse wielrenner leidde ons er naar toe. We vonden een mooi plekje in de schaduw en vanaf half drie konden we daar relaxen en de tent opzetten voor de eerste kampeernacht. We lagen vroeg in bed en kort daarna verstomde het geluid van de buiten spelende kinderen.

Zaterdag 6 juni – We zijn duidelijk in een toeristische streek vlak bij de kust (de Baai van Arcachon) terechtgekomen. We bleven de piste cyclable volgen. Wel hinderlijk was dat deze veel weggetjes en straten kruiste waar je constant voorrang moest geven. In Audenge vonden we een bakker, dus gelijk voor het weekend inkopen doen. Het plaatsje heeft een pittoreske haven die we graag wilden zien. Hier stonden schilderachtige blauwwite huisjes omzoomd door de plezierboten in de haven. Ares had een nep tropisch café en cadeauwinkel waar we even uitrusten en naar de naastgelegen Casino winkel gingen voor de wat grotere boodschappen. Ons fietspad dook hierna het bos in – erg mooi rijden – en vervolgens kwamen we in de duinen terecht en werd het pad meer glooiend. We vonden een plek voor lunch bij een van de huisjesparken. In Lacanau wilden we kamperen maar het viel niet mee een geschikte camping te vinden.

Na nog wat boodschappen en het kopen van een nieuwe bidon voor Ton (had de oude ergens laten staan) landden we uiteindelijke op een 5 sterren pretgeval waar we polsbandjes kregen en in ieder geval een redelijk rustige plek vonden maar verre van ideaal. Dit was niet ons kampeergevoel maar we hadden het door de warmte ook wel een beetje gehad.

Zondag 7 juni – Sue’s verjaardag. Om kwart over zeven waren we op weer zo’n mooie dag op pad. Mooi maar met noordoosten wind die ons al enkele dagen parten speelt. Na een paar km. kwamen we op een smal betonpad waar tegenliggers uit den boze waren. Die hadden we gelukkig niet.In Hourtin-Plage gokten op koffie en vonden een leuk restaurant waar we lekker op het terras onze zitbeentjes rust konden geven. We moesten flink doorpeddelen om voor de lunch in Montavilet aan te komen waar we hoopten onze eerste lunch van deze trip te scoren. Restaurants genoeg en we vonden er een die er aantrekkelijk uitzag en waar we de fietsen ook goed kwijt konden. Lekker eten op deze verjaardag. Wat vol en na een half flesje Entre deux Mers moesten we verder. In het dorp vonden we nog een winkeltje dus gelijk nog maar wat fris spul kopen voor de avond. In warmte en met tegenwind stampten we verder door dit bos/duin gebied op zoek naar onze camping die of duur was of niet te vinden. We maakten een praatje met een Engelse fietser die in deze omgeving gewoond had. Verder dan maar naar Soulac-sur-Mer. Daar hadden we beet en vonden een prima plek in de schaduw, vlak bij het strand. Tent opzetten, douchen, wasje doen, verslag schrijven en uitrusten.

Maandag 8 juni – Half zes op want we willen de veerboot naar Royan niet missen. Het is heel rustig fietsen, deels langs een oude spoorlijn. Aan de ene kant zullen we onze fietspaden missen maar de rustige weggetjes door het Franse platteland lonken. Voor 5 euro p.p. worden we overgezet. Op de boot hebben we lekkere koffie en croissants. Na aankomst is het even zoeken hoe we deze grote plaats uitkomen. De gps helpt daarbij en we komen op ons geliefde terrein terecht. We komen Mariët tegen een Nederlandse jongedame die haar man en kinderen thuisgelaten heeft voor een stuk van haar toch naar Santiago de la Compostela. We maken een praatje. Zij is het micro SD kaartje verloren uit haar gps waar de kaart op staat. Nu moet ze het doen met alleen maar de track, een streep op het scherm. Gelukkig zit ze net als wij op de goeie weg. We zijn weer terug in de wijngaarden en de kerken in de oude dorpjes zijn weer terug. In Saintes wijzen enkele vrouwen ons de weg naar een supermarktje en beladen met lekker eten vinden de weg naar de camping met grote grasvelden en veel bomen. We kunnen er ook een biertje en een wijntje krijgen. We vinden het allemaal heel geslaagd.

Dinsdag 9 juni – Een korte reisdag van 30km. vandaag dus konden we het wat rustiger aan doen. Het weer is nog steeds stralend zonnig maar de wind blijft ons parten spelen. Taillebourg is een leuk plaatsje waar we een praatje maken met een van de bewoners. Er is een bakker maar koffie lijkt hier niet te vinden. Het routeboekje is wat dat betreft snel achterhaald door de teruggang in het aantal winkels op het platteland. Toch was er een verrassing: een épicerie bar tabac die niet in ons boekje stond, namelijk in Mazerey. Bingo. Na de koffie en wat hellingen in het nu glooiend landschap kwamen we op onze bestemming St. Jean ‘d Angely met een prachtig abdij / kerk complex waar we de tijd voor nemen voor we naar de mooie camping gaan. Er beginnen wolken te komen en weersverandering zit in de lucht. Op de camping vinden we een prima plek niet ver van sanitair en receptie waar een serre is om wat te lezen en onze ipod op te laden. De wind loeide nog aardig door de bomen toen we naar bed gingen.

Woensdag 10 juni – Als we om half zes opstaan is de lucht egaal grijs, het waait maar het is nog droog. Als we vertrekken hebben we eerst nog wat last van spitsverkeer maar na 7 km. wordt het rustiger als we een landweggetje inslaan. We rijden langs golvende tarwevelden en het begint te regenen. We vinden gelukkig een bushokje om de regenkleding aan te doen en we hebben nu ook regenbescherming voor de schoenen, een nuttige aanvulling van onze uitrusting. In Aulnay vinden we een bakker en die verwijst ons door naar een café waar we druipend arriveren. De café crême grand is subliem en doet ons de regen vergeten. Maar het blijft nat. We hopen op een warme lunch in Lussenay, maar daar is niets, behalve een afdakje bij de mairie. Daar lunchen we dan maar. We rijden door een prachtig stukje oud Frankrijk voor we rond 14 uur in Melle aankomen. Eerst nog maar wat warms en dan op zoek naar een winkel. Die vinden we in het centrum niet. We rijden door naar het campinkje dat wat verderop ligt en gaan onze eerste noodmaaltijd gebruiken. Van andere (Nederlandse) campinggasten krijgen we een stroopwafel aangeboden. Het is gelukkig droog geworden en we staan prima aan de noordwestrand van Melle.

Donderdag 11 juni – Onze campingburen hadden ons een mooie dag voorgespiegeld met kans op onweer in de avond dus waren we om 7.10 uur al op pad. Het was inderdaad mooi weer. Ton wist een korte verbinding tussen onze camping en de hoofdroute maar we moesten natuurlijk vanuit het rivierdal waar we stonden omhoog. Dat lukte met onze nog koude spieren. Via wat klimmen en dalen kwamen we in Lezay waar een bakker moest zijn. Die was dicht. Een Engels sprekend iemand uit het dorp wees ons op een andere bakker maar die was ook dicht. Gelukkig was er nog een derde en die was open voor onze pains complets en chaussons aux pommes. Op deze lange fietsdag koersten we nu af op Poitiers. Onderweg zagen we het tracée voor de vernieuwde TGV lijn van Parijs naar Bordeaux. Via St. Benoit kwamen we in het drukke Poitiers waar we een steile helling naar beneden moesten nemen zeker nadat we fout waren gereden. Zo kwamen we bij de Clain uit, de rivier die door Poitiers loopt en parallel daaraan hadden we een rustige route. We kwamen op bekend terrein want vanaf Poitiers volgden we een stukje de Jacobsroute die we in 2011 reden. Zo kwamen we half in de middag in Chasseneuil aan. We wisten de camping uit 2011 nog blind te vinden, installeerden ons en deden boodschappen. Het was drukkend warm geworden en dat onweer zou best kunnen komen. Ton had voor de volgende nacht de b&b in Sammerçolles gebeld, waar we gelukkig terecht konden. Douchen, wasje, inschrijven, eten en vroeg naar bed. En toen begon het spektakel!

Vrijdag 12 juni 2015 Chasseneuil naar Sammarçolles 58 km.
Alles was nat en verzopen deze ochtend maar het interieur van de tent was droog en had dit onweer goed doorstaan. Onder een overkapping met een tennistafel ontbeten we en maken alles klaar voor vertrek. De atmosfeer was erg vochtig.  We gingen op weg naar Dissay om daarna de verbinding te zoeken met de Bretagne route. We volgen  onze zelfbedachte route maar eindigen op een doodlopende weg die onverhard verder gaat naar onbekende bestemming. We controleren kaart en gps en bedenken een alternatief terwijl het licht regent. Lencloître heeft een bakker en een cuppa. Zo versterkt kunnen we verder tot we de toegang tot de piste cyclable vinden. Dat is lekker rijden afgezien van de slagbomen waar  we steeds omheen moeten rijden. Als de piste onverhard en onaangenaam wordt kiezen we voor een parallel oplossing. Lunch in een bushokje en dan wordt het geleidelijk beter weer als we op weg gaan naar Sammarçolles.  Hier vinden we de perfecte b&b met een Vlaams/Frans/Engels sprekende gastvrouw en interessante gasten uit België. Hier genieten we van de tuin, drogen onze tent en hebben met alle gasten en familie een genoeglijk avondmaal.

Zaterdag 13 juni 2015 Sammarçolles naar Gennes – 58 km.
We ontbijten weer gezamenlijk in de keuken en vertrekken met een goed gevoel richting de Loire. In Lerne, waar we op een afstand het kasteel bekijken, ontmoeten we enkele Engelse fietsers die we later in Fontevraud met zijn prachtige abdij en stadscentrum weer tegenkomen. We vinden weer een prima bakker en dito café en heuvelen ons naar Saumur toe, dat we via een helling binnenkomen met prachtig uitzicht op de rivier. Het kasteel is in de steigers en het verlaten van de stad duurt lang door het zoekwerk en het vinden en bezoeken van de mega Le Clerk. Kostte zeker een uur extra. Daarna worden beloond met mooi fietsen langs de Loire tot aan Gennes, waar we nog een slager vinden voor wat lekkers. Onderweg maken we foto’s van kasteeltjes en interessante gebouwen. De camping in Gennes is snel gevonden en we hebben een aardige plek niet ver van het sanitair onder de bomen. De temperatuur is aangenaam. Morgen is hier een grote fietstoer met 20000 deelnemers. Op tijd weg zijn dus.

Zondag 14 juni 2015 Gennes naar Durtal – 49 km.
Om 7 uur zijn we rijklaar en gaan het dorp in om de bakker te bezoeken. Daarna snel de brug over en de aanstaande fietsdrukte ontlopen.  Door Franse polders rijden we naar Maze waar een zondagsmarkt is waar we wat groenten kopen en de bar tabac kunnen we natuurlijk niet negeren. Het is bepaald niet koud maar ook niet 100% droog. We fietsen langs een boot op een paal  kunstwerk en langs mooie bloemenvelden en stroken. Zo  rijden we even nat twaalven Durtal binnen, waar we wel een restaurant vermoeden. Het enige restaurant dat we zien is dicht. Net voor sluiting  vinden we een Vival en doen onze inkopen. De camping is prima en heeft ook een bar voor later in de middag. Er strijken nog meer fietsende Nederlanders neer op de camping met wie we in gesprek raken. Met twee stoelen een tafel van de camping kunnen we genieten van een lekkere avondmaaltijd maar daarna gaat het regenen en moeten we snel alles regenklaar maken en de tent in.

Maandag 15 juni 2015 Durtal naar Brûlon – 47 km.
Het regent zacht als we opstaan en lossen dat op door onder het afdakje met de wasmachines te ontbijten. We rijden daarna door de mooie buitenwijken Durtal uit en komen in een gebied met wat meer veeteelt. In Crosmières vinden we vlak bij elkaar bakker en café. Het is zacht grijs weer. We komen door mooie dorpen en wasplaatsen en vlak voor de middag bereiken we Avoise, waar ook een camping is maar die komt voor ons te vroeg. Om 11.40 komen we bij een restaurantje in de verleiding maar we verwachten nog wel iets beters in Asnières,  maar de restaurants hier zijn maandag middag dicht. Wel mooi hier met nog een kerk met heel oude fresco’s.
Onderweg kwamen we nog Nederlanders op de fiets tegen met wie we een praatje maken. We komen langs een hotel met bordje Hotel Open, maar bezwijken niet voor de verleiding. De tent moet drogen en Brûlon wordt onze bestemming. Die plek ligt hoog maar de camping is bij de rivier. We vragen enkele mensen hoe we er moeten komen. Via een pittige afdaling dus. De camping is verder prima. Later in de middag komen de fietsers aan die we de dag er voor in Durtal hebben gesproken en ’s avonds kunnen we eindelijk weer eens uit eten.

Dinsdag 16 juni 2015 Brûlon naar Sille le Plage – 42 km.
Eindelijk weer eens een “bergetappe” met een echte col, nou ja, colletje, de Col de la Croix de la Mare van 273 meter. Onderweg er naar toe rijden we met prachtig weer, mooie uitzichten. We vinden de voor ons belangrijke winkels. We hebben lunch bij een vijver met eenden en bereiden ons dan voor op de col. We houden de klim lang vol maar het laatste stukje lopen we. Dan volgt een rustige afdaling naar Silly Plage bij een meer. De camping is bijna uitgestorven. We eigenen ons een leuke plek toe en doen een uitgebreide was waarna we kunnen douchen, verslagen schrijven, wat lezen, eten, enz. Een prima plek na een niet te lange etappe. Morgen zal wel pittiger worden.

Woensdag 17 juni 2015 Sille Plage naar – Sees 64 km.
Deze dag liep anders dan gepland. Omdat we tegen het eind over 400 meter hoogte heen moesten hadden we eigenlijk bedacht om deze dag in tweeën te hakken en zou vandaag een heel korte etappe moeten worden. Op onze geplande bestemming St. Leonard was echter niets open en we besloten verder te gaan de Alpes Mancelles in. Het volgende dorp was St.-Ceneri-de-Gerei, een van de Plus Beaux. Veel te vroeg voor lunch, niets te koop en de koffie hadden we al op. We maakten er wat foto’s en besloten to bite the bullit en verder te gaan. Op een bepaald punt weken we van de route af om door Saint-Denis-sur-Sarthon te kunnen gaan. Die plaats was wat groter en had misschien een winkel. Dat bleek een goeie gok zodat we goed voorzien voor lunch en avondeten waren. Zo klommen we de “Alpes” in en op de top was nog een oorlogsmonument met tank. We daalden op ons gemak af naar Sees met zijn indrukwekkende kerk. Via via rommelden we ons naar de camping. Daartegen over bleek een Carrefour zodat we goed voorzien waren en bij mooi weer lekker konden relaxen op de camping.

Donderdag 18 juni 2015 Sees naar St. Pierre de Cerrières – 53 km.
We verruilden vandaag Basse Normandie voor Haute Normandie. Het glooiende klimmen gaat door. Het is grijs regenkleding weer. Via leuke dorpjes komen we om 11.15 in Saint-Evroult-Notre-Dame-du-Bois. Hier zijn mooie ruïnes en we zien een restaurant dat om 12 uur wel eens open kon gaan. We nemen de tijd om de abdijruïnes te bekijken te fotograferen voor we gaan eten. Een Belgisch stel fietsers heeft ook dat idee en we praten en met hen. Na het eten komen we in een gebied met vakwerkhuizen. Deze tocht is toch wel erg goed in elkaar gezet. Onze camping vinden we op een Aire bij een oud stationsgebouw.  De beheerster komt naar buiten, rekent met ons af en maakt de deuren naar het sanitairopen. Het is zeer grijs weer met af en toe een spat regen. We hebben een bank bij de tent en redden ons wel. Een Belgische auto met caravan draait ’s avonds het terrein op maar maakt snel rechtsomkeert. We hebben het rijk weer alleen.

Vrijdag 19 juni 2015 St-Pierre-de- Cernières naar Pont Authou – 52km.
Mooie mistige ochtend met veel dauw op de tent. Half acht zijn we op pad. Het is makkelijk fietsen langzaam dalend naar een riviervallei. We komen door Broglie dat wat marktactiviteiten heeft en gaan de voie verte op naar Bernay. Die voie eindigt bij een grote supermarkt waar we flink inslaan. Koffie laten we even voor wat het is, want Bernay is druk en rommelig. Verder door de bloeiende vlasvelden naar de vallei, onder een joekel van een viaduct onder de A28 door dat de hele dwarsdoorsnede van de vallei overspant en op naar Brionne. Hier was een aanlokkelijk restaurant open waar we ook nog veilig konden parkeren. Doen! We hadden hier kunnen stoppen maar reden nog wat verder naar Pont d’Authou dat ook een camping heeft. Met zon en wind konden we hier onze kleren drogen. Nog even naar een groentenwinkel en we zaten goed hier. ’s Avonds nog even wat rumoer van op de camping terugkerende jeugd maar verder prima.

Zaterdag 20 juni 2015 Pont Authou naar Jumièges – 43 km.
We hebben een korte dag vandaag omdat het gisteren niet lukte naar Jumièges te fietsen, wat overigens geen must was. Mooi weer maar een koele mistige start van de dag.  We maken een zijstapje naar Le Bec Hellouin, wat een fantastische verzameling vakwerkhuizen heeft en de moeite van een bezoek waard. In Appeville houden we pauze voor we de klim van 2 km. beginnen naar het plateau aan de oostkant van de vallei. Die klim valt gelukkig een beetje mee. In Routot is een kermis en brocante aan de gang en we genieten mee van de drukte. Daarna dalen we via de bossen af naar de Seine. Hier ontmoeten we enkele Franse fietsers die goed Engels spreken. We maken een praatje en zij hebben een aanbeveling voor een goed restaurant. Dat is altijd aan ons besteed. We blijken er nog te kunnen lunchen en gaan dan naar de camping, de de duurste van de trip. We vinden een enigszins bruikbare plek aan het buitenhek, waar  we niet te veel last van anderen hebben.

Zondag 21 juni 2015 Jumièges naar Gueures – 64,5 km.

Even over zevenen kunnen we deze gedoe-camping verlaten en niet te ver buiten Jumièges vinden we op deze zondagochtend een bakker. Saint-Pear brengt ons koffie en in het naastliggende winkeltje kopen we nog wat groenten. We passeren het 1000 km. punt. Het wordt droger, wat vriendelijker met de vakwerkhuizen in het zonnetje. In Azouville-sur-Saane vinden we een bar tabac die open in en achter een minuscuul terrasje heeft. We nemen er koffie en krijgen ook nog wat zoutjes aangereikt. De rest van de clientèle zit aan wat sterkers. De camping in Gueures kent weinig tent gasten maar we kunnen een leuk plekje uitzoeken bij de visvijver bij een picknicktafel. Er komen nog enkele fietsers hier kamperen en de eigenaresse is benieuwd hoe dat komt. We leggen uit dat deze plaats aan de Normandië route ligt. Ze maakt een kopie van enkele pagina’s uit ons boekje.

Maandag 22 juni 2015 Gueures naar Eu – 53,5 km.

Veel vogelgezang bij het opstaan, terwijl de druppels op de tent vallen. Gelukkig staan we naast een picknicktafel om te ontbijten. Volledig ingepakt tegen de regen vertrekken we om zeven uur aan een pittige etappe naar Eu. We komen een Route Barrée tegen die we negeren maar even later blijkt men toch nadrukkelijk met de weg bezig te zijn. Een werkman knikt dat we door mogen. Gelukkig. De alternatieven liggen meestal niet voor het oprapen. In Tourville sur Arques vinden we een bakker vlak bij een school waar de ouders op dat moment hun kinderen heen brengen. Het is koud. Geen probleem bij het klimmen maar voelbaar op het vlakke en de afdalingen. De regen zet echt door. Helaas. Zo komen we tegen de middag verzopen in Eu aan, waar we nog wat last hebben van eenrichtingsverkeer. Onze track is bedoeld voor Noord naar Zuid. We vinden een restaurantje in het centrum, waar we flink eten en weer kunnen opwarmen. Daarna een bezoek aan de VVV, die voor ons een geschikt hotel weet dat ook nog een kamer voor ons heeft. We gaan er snel naar toe. De fietsen gaan achterin een abri en in onze kamer hangen we alles te drogen. Later lopen we wat door het regenachtige Eu en komen vroeg terug naar het hotel waar we een eenvoudig diner hebben met een zeer spraakzame en goed in zijn humeur zijnde patron. De volgende ochtend kunnen we al vroeg terecht voor het ontbijt. Diner, slapen en ontbijt kostte ons 91,40 euro, een koopje!

Dinsdag 23 juni 2015 Eu naar Vironchaux 52 km.

Een droge dag met kans op zon zo te zien. Bij het uitrijden van Eu doen we wat boodschappen. We klimmen het rivierdal uit en ruden door een mooi gebied met akkers. Bij St. Blimont is men weer eens met de weg bezig maar hier kunnen we ons ook uit redden. Zo komen we wat later in de ochtend aan in St. Valérie-sur-Somme, dat we goed kennen. Er is een supermarkt die we eerst aandoen, zodat we goed voorzien naar onze bestemming kunnen rijden. Aan de rand van het dorp is ook nog een restaurantje waar we koffie kunnen drinken. Het weer knapst steeds verder op. We kunnen nu over een fietspad rijden langs de hoofdweg langs een moerassig gebied. Noyelles-sur-Mer heeft bij het station bankjes waar we kunnen lunchen. Langs mooie klaprozen rijden we naar het Fôret de Crécy naar Machy en zo door naar Vironchaux. Hier is onze camping, bijna verlaten, maar met een barretje en een mooie plek op het gras. Met de geleende stoelen en nu prachtig weer is het hier goed toeven na het douchen en het doen van een wasje.

Woensdag 24 juni 2015 Vironchaux naar Bezinghem 41,5 km.

We naderen de Groene Valleienroute. Mooie heldere lucht met mist. Dat nodigt uit om wat foto’s te maken. Dit is bekend terrein. We waren hier een jaar eerder ook. In Roussent zitten we aan de koffie en in het wat drukkere Montreuil vinden we de noodzakelijke bakker. Het grote plein daar is zo uitnodigend dat we nog maar een bakje doen. Het weer is nu fantastisch. In Estréelles vinden we een schaduwrijk grasveldje voor de lunch. Inxent heeft een prachtige kerk en zo komen we na een aantal pittige klimmen en dalingen bij de camping van Bezinghem uit, waar we in 2009 ook kampeerden. Nu hebben we prettiger plek op de camping die bijna alleen maar vaste plekken heeft.

Donderdag 25 juni 2015 Bezinghem naar Watten 65 km.

Samengevat een pittige maar mooie fietsdag. Begint met een koele ochtend met veel condens. 7.05 op pad gelijk helling op. Even na Bezinghem zijn we de Normandië route kwijt en zitten we nu echt op de Groene Valleienroute. Dèvres is een grote plaats dus daar moet een bakker zijn. We worden niet teleurgesteld. Het wordt dalen en klimmen tot we het eind van ons deel van de GV-route bereiken en via de LF1 richting België gaan. Het wordt warmer. We komen door Le Wast. De kerk van Licques heeft een mooi interieur. We rijden op een gps track die we in 2009 maakten toen we de Groene Valleien route reden. Zo weten we dat er vlak voor Watten nog een klim en afdaling te verwachten zijn. Bij de Vival in Watten doen we boodschappen en rijden we de ons bekende camping op. We pakken een mooi plekje op een centraal veldje, scoren twee stoelen en kunnen lekker uitrusten tijdens de warme middag.

Vrijdag 26 juni 2015 Watten naar Nieuwpoort 82,5 km.

De etappes worden nu wat langer. We weten dat we een stugge klim hebben Watten uit via Mont Watten. Het laatste stukje moeten we lopen. Dat gaat echt niet. Boven staat een prachtige “Moulin a Vent” en hebben we uitzicht over het dal. Hierna is het klimmen zo goed als voorbij. We maken wat foto’s in het pittoreske Bollezeele en gaan bij Oost-Cappel België binnen. Gelukkig zijn de wegen in de afgelopen zes jaar niet veel veranderd. We gaan naar Diksmuide waar we boodschappen doen en de oude spoorlijn opzoeken, die nu fietspad is en ons naar Nieuwpoort zal brengen. Daar komen we op de grootste camping ooit met 1100 plaatsen voor huisjes, caravans en campers. Voor de simpele kampeerder is er een veldje helemaal achterin. Prima, vinden we. Er is een picknick tafel en een waslijn en er zijn enkele andere gasten die zeer rustig zijn. We koken ons potje drinken wat wijn en vermaken ons.

Zaterdag 27 juni 2015 Nieuwpoort naar Breskens/ R’dam 89 km

De laatste dag is de langste, maar met gunstige wind is deze vlakke etappe goed te doen. We maken nog even een foto van ons campingdorp en zoeken dan de kanalen op die ons naar Brugge moeten brengen. Buiten bij een ouderwets kroegje waar iedereen al aan de drank is hebben we koffie. Een fietsenmaker draait de stuurpen van Sue’s fiets nog even vast. Die begon los te raken. Zo gaat het te midden van veel fietsers op Sluis aan, waar we in het zeer drukke centrum lunchen om de goede afloop te vieren. Langs en door de duinen fietsen we in de volle zon naar Breskens, waar we het fietsveer naar Vlissingen nemen. Daar kunnen we nog net de intercity naar Rotterdam pakken, zodat we even over zessen weer op de fiets kunnen voor de laatste zeven kilometer naar ons huis. Een mooie tocht van dik 1400 km. zit er op.