2018 Schelde naar Kyllburg

Etappes – totaal 780km

Donderdag14 juni Breskens naar Westdorpe 52 km
Vrijdag 15 juni Westdorpe naar Vurste (B) 67 km
Zaterdag 16 juni Vurste naar Ruien 40 km
Zondag 17 juni Ruien naar Sameon (F)56 km
Maandag 18 juni Sameon naar Cambrai 50 km
Dinsdag 19 juni Cambrai naar Grand Fayt 59 km
Woensdag 20 juni Grand Fayt naar La Neuville aux Joutes 61 km
Donderdag 21 juni La Neuville naar Signy l’Abbaye 42 km
Vrijdag 22 juni Signy l’Abbaye naar Day 44 km
Zaterdag 23 juni Day naar Romagne 55 km
Zondag 24 juni Romagne naar Lahage (B)70 km
Maandag 25 juni Lahage naar Alzingen (L) 68 km
Dinsdag 26 juni Alzingen naar Konz (D) 50 km
Woensdag 27 juni Konz naar Kordel 30 km
Donderdag 28 juni Kordel naar Kyllburg 37 km
Vrijdag 29 juni Kyllburg naar Rotterdam 3 km

Donderdag 14 juni – Stukje fietsen naar Rotterdam CS en dan een kapotte trein. Op de volgende kunnen we mee naar Vlissingen en net na de middag starten we bij grijs, winderig weer in Breskens. De LF30 is goed aangegeven en we schieten redelijk op door het stille boerenland. In Phillipine drinken we koffie te midden van een grote groep fietsers. Wat verderop in Sas van Gent doen we de boodschappen en 10 minuten later zijn we op onze camping bij de boer. En dat is een hele mooie, erg rustig met varkens, schapen en eenden die een ommetje maken terwijl we dineren aan de picknicktafel. In de avond breekt de zon een beetje door. Zo eindigt de eerste dag.

Vrijdag 15 juni – Het is helder geworden en meestal betekent dat een natte tent inpakken door alle condens. We zijn vlot Westdorpe uit en een minder glad wegdek doet ons vermoeden dat we in België zijn. Dat klopt. We rijden door de domeinen en dan weer over een fietspad langs de weg. Het is prachtig fietsweer, 20-25 graden. We drinken koffiein Zeveneken. We krijgen extra koekjes omdat onze gastvrouw vindt dat we die goed kunnen gebruiken. We draaien om Gent heen en bereiken de Schelde, waarlangs een goed jaagpad loopt. Bij gebrek aan campings hier hebben we een leuke b&b gervonden waar we lekker bijkomen met een lokaal biertje en wat lokaal eten verderop in het dorp Vurste. Met een prima nachtrust sloten we de dag af. De spieren waren nu aardig los.

Zaterdag 16 juni – Vandaag een wat kortere etappe van Vurste naar Ruien, 40 km. lang. We hebben een vroeg ontbijt om half acht, wat we prima vinden, de tijd maar ook het heerlijke ontbijt. We pakken de LF30 weer op. We houden onze ogen open voor een winkel. Groenten en fruikt lukt snel. Vlees komt later. We komen langs de wandelroute “Slag bij Gavere” met wat onverharde paden. Bij Oudenaarden vinden we een café voor koffie. Tussen de middag komen we uit bij een trouwerij maar achter de kerk is een plekje – met kippen – om te lunchen. Aan het eind van Kluisbergen vinden we een slager en een supermarkt. We zijn voorzien. Helemaal achterin een van de terrassen van de camping Panorama vinden we een plekje voor de tent en een gammele picknickbank. Het is wat koeler nu maar droog en we zitten prima.

Zondag 17 juni – Dit is de dag dat de de LF30 verlaten en een op een aansluitroute van de Groene Valleienroute terecht komen. Onze bestemming is Sameon na 56 km. Na een kort stukje LF6 komen we in Bossuit op de aanlooproute. We volgen de Schelde maar moeten er soms even af. De wind lijkt weer Zuidwest en dus tegen. In Tournai verlaten we de Schelde om de stad in te gaan op zoek naar een winkel en café. Die zitten vlak bij elkaar. Onder het genot van koffie bespreken we met een oudere dame het wandelen en fietsen en in de Carrefour Express doen we boodschappen. Veel bouwwerk en langs de Schelde in de stad en oude industrie daarbuiten. Fotografisch interessant. Ook zijn er mooie verdedigingswerken. Bij Bléharies is het einde jaagpad en gaan we Frankrijk in en op Sameon aan. De camping vonden we na een paar keer vragen. Er was een mooie plek voor onze tent op een plek met picknicktafel. De paar spetters worden geen regenbui. Gelukkig.

Maandag 18 juni – We naderen het einde van het vlakke rijden. Het is droog en niet koud. De duiven zijn nadrukkelijk aanwezig met hun gekoer. We gaan door het bos en steken de Scarpe over. Hornaing heeft een bar-tabac. Franse vlaggetjes duiden het WK aan waarop Frankrijk net zijn eerste wedstrijd heeft gespeeld. We krijgen bij vertrek extra koekjes mee voor de energie die we op deze 50 km lange fietsdag nodig zullen hebben. In de buurt van Wasnes-au-Bac lunchen we bij een meer en komen uit bij het Canal de Sensée. Hier zitten we op de officiële route. Het is mooir rijden naar Cambrai en we komen langs een van de militaire begraafplaatsen van WW2. Niet ver van de route vlak boven Cambrai is een kasteel hotel, dat ook betaalbare kamers in het grote park eromheen heeft. Daar hadcden we een van gereserveerd omdat campings met trekkersplaatsen hier dun gezaaid zijn. We douchen, kijken wat voetbal, maken het verslag en eten ’s avonds in de kelder van het kasteel. Prima geregeld.

Dinsdag 19 juni – Het blijft bewolkt. Na het ontbijt vertrekken we om kwart over acht voor 59 km naar Grand Fayt. In Iwuy is het Nashville Café waar we in 2009 waren, verdwenen. Jammer. Na de drukte hier is het lekker rijden door de aardappel- en tarwevelden haar Haspres. Meer en meer hellingen maar niet te steil. Betty serveerde ons koffie in Vertain. Er kwamen meer fietstrekkers bij haar langs en we lieten zien waarom dat zou kunnen zijn toen we het boekje toonden. Hoe oud we waren? Verbazing dat we zo’n tocht maakten. In Landrecies moesten we echt het trottoir op met al het verkeer.We vonden een wc public die ons goed uitkwam voor we de rust van het platteland terugvonden en zo arriveerden op de stille camping Le Clos Vert. Simpel, een beetje afgeleefd, maar voor ons voldoende. Liefde kregen we van de jonge hond van de baas die ons wel mocht.

Woensdag 20 juni – We beginnen aan een warme periode op weg naar een nieuwe camping 61 km verder.Al snel komen we langs een prachtige watermolen die aan de Helpe ligt. In Avesnes is een grote Carrefour zodat onze inwendige mens verzorgd kan worden. We willen graag wat extra water hebben op deze warme dag. We rijden langs een begraafplaats. Daar stoppen we want daar is meestal ook een kraan en ja hoor, dat is ook hier het geval. Vlak voor Liessies gaan we een Voie Verte op, een alternatief in onze route. Het oppervlak varieert maar we rijden ook door bos en daar is het koel. Bij Trelon moeten we weer de drukte in maar het is lunchtijd, dat scheelt. Via een grassig pad komen we op een andere Voie Verte. Zo komen we op het laatste heuvelachtige stuk naar onze camping die aan het eind van een helling ligt. Onze gastvrouw Véronique heet ons welkom en we vinden een goede plek en doen wat was. Een mooie zonsondergang rondt de dag af.

Donderdag 21 juni – We volgen ongeveer hetzelfde camping ritme als in 2009, dus de volgende bestemming is Signy-l’Abbaye, 42 km verderop. Het is wat grijs en het gaat wat miezeren. Van de camping dalen we af naar Signy-Petit met een mooie versterkte kerk en een bakker die open is. De supermarkt nog niet. Dat duurt nog een half uur. We gaan verder deels over de Route des Églises Fortifées de Thierache. Koffie vinden we in Liart. Topper. De Spar is hier helaas definitief dicht..Het klaart op. In Marlemont vinden we een mooie picknicktafel voor onze lunch waardoor we de energie hebben voor de volgende klim. Een bosweg brengt ons snel bij de camping waar het vooral om huisjes gaat, maar er is een veldje waar we kunnen staan en het zwembad heeft sanitair voor ons. s’Avonds eten we in het restaurantje op de camping. We genieten van de uitzichten voor we de nachtrust gaan genieten.

Vrijdag 22 juni – De nacht was helder en koud. Om kwart voor zes staan we op. Twee uur later willen we betalen maar geen gehoor. Laten het geld en een briefje achter en dalen af naar Signy l’Abbaye dat vlakbij ligt. Mooi plein, open bakker en de supermarkt staat op het punt open te gaan. We slaan alles in omdat we onderweg weinig koopmogelijkheden verwachten. Volbepakt moeten we uit het dorp klimmen met mooie vergezichten en dan weer dalen en dat proces herhaalt zicht. Na de lunch bereiken we na 40 km onze bestemming Day, waar we kamperen bij de boer. Op het lege hoofdterrein zetten we strategisch onze tent neer. We hebben volop tijd om uit te rusten, te lezen. Wat later komt er nog een Nederlandse auto met een tentkampeerder en dat is het dan. Boer en/of boerin nooit gezien. Geld speelt zo te zien geen rol.

Zaterdag 23 juni – We komen steeds oostelijker en naderen de Maas. We kijken naar de opties in ons routeboekje. In Romagne ligt een kleine, waarschijnlijk leuke camping. Die van Doulcon kennen we. Druk, niet gezellig. We mikken daarom op Romagne, dat dichterbij ligt en dat betekent meer werk de dag erna. Het zij zo. Het is nogal fris als we om half acht vertrekken. Verderop is het jaagpad langs het kanaal dicht maar de stille weg ernaast gaat ook goed. We klimmen naar Voncq waarna we langs de bovenrand van een vallei rijden. De naam van de route wordt hier eer aangedaan. Het is heerlijk fietsen. De klimmeters krijgen we er gratis bij. Boodschappen doen we in Grandpré, waar we bij de bakker een Engelse dame ontmoeten met wie we een poosje praten. De supermarkt ligt er tegenover, dus slaan we in en daarna komt een lange klim naar Sommerance die deels gelopen moet worden. Daarna bereiken we de camping die door Nederlanders wordt gerund en dat merk je aan de gasten: bijna uitsluitend uit Nederland. Het is wel een heel prettige camping waar ook nog iets te drinken is te krijgen. Het weer is aangenaam, dan is kamperen ook genieten.

Zondag 24 juni – 70 km vandaag. De lucht is blauw. We zorgen dat we om half acht op pad zijn. In Doulcon kunnen we alle boodschappen doen, wat op zondag een uitdaging kan zijn. We klimmen het stadje daarna uit en rijden glooiend door een vallei. Mooi. We zien resten van de Maginot linie en het kasteel van Louppy-s-Loison. We vinden een plek om onze quiches op te eten, komen langs ee brocante en rijden onderlangs Montmedy waar we eerder al eens gekampeerd hebben. De kathedraal van Avioth doemt op. Het restaurant is er ook nog. De lunch is bijna voorbij. Koffie kunnen we wel krijgen en bevalt ons goed. Dan komt de lange niet te steile klim naar Lahage. De hongerklop ligt op de loer want de quiche is uitgewerkt en verder hebben we niets gegeten. Maar we redden het toch. Op de klim in Lahage was niet gerekend. Na wat loopwerk slaan we rechtsaf en bereiken de boerderij waar we kamperen net als in 2009. We zijn moe. We vinden een tafel en stoelen. Bij het inchecken wordt gevraagd of we bier willen. Dat is goed. Het wordt een rustige avond, gadegeslagen door enkele tientalllen koeien.

Maandag 25 juni – Vandaag komen we in Luxemburg en het eindpunt is Alzingen na 68 km, waarbij 743 hoogtemeters, teken dat het weer bepaald niet vlak was. om 7.30 uur worden we uitgezwaaid en lopen de steile helling van de boerderij naar de weg. We zijn nu in België en we vinden geen open winkels om iets te kopen. Dat wordt in Luxemburg beter. In Clemency vinden we bij het oude station een restaurant met terras. Een croque monsieur en koffie gaan er wel in. We slingeren onder de stad Luxemburg door met soms druk verkeer maar ook een mooi fietspad boven langs een plateau met zicht op de stad. In de avondspits komen we Alzingen binnen en via de busbaan rijden we naar de camping, waar op het centrale veld de tenten staan. Eromheen staan alle caravans en campers. Vroeg in de avond is de camping “complet”. In het pizza restaurant van de camping zit niemand. Dat vinden we geen goed teken. Tegenover de camping is een Chinees restaurant. Ook leeg maar we wagen het erop. Heerlijk eten en fijne bediening.

Dinsdag 26 juni – Het wordt een warme dag richting Konz dat 50 km verder ligt. Het echte klimwerk komt langzamerhand aan het eind maar de eerste helft van de rit is nog pittig. Ook de ochtendspits doet mee. De boulangerie in Canach is er nog wel in naam, maar de winkel is dicht. Koffie lukt wel. We zijn nog niet lang op weg maar ja, je geeft toe. We dalen nu door Ehnen naar de Moezel, die baadt in de zon. We stoppen even bij een Texaco, die ook een winkeltje heeft en we slaan wat gezonde en minder gezonde calorieën in. Verderop steken we de brug over en zijn in Duitsland. In Nittels is een bakker, vertelt de postbode. Tijd voor een tweede kop koffie en hoe is de appeltaart hier? We komen erachter. Prima. We komen bij Konz en rijden langs de camping die we niet gekozen hebben maar we hebben ook niet veel zin om nog verder te rijden. Aan de voet van een hoogspanningsmast vinden we een plek met wat schaduw. We doen een was, douchen en doen boodschappen in een Eco winkel. We zijn nu voorzien. Het is goed.

Woensdag 27 juni – Ondanks de drukke camping en het overstekende spoor hebben we een rustige nacht. Om half acht hebben we ontbeten en alles ingepakt. We lopen het pad naar boven naar net genoemde spoorbrug waar ook de fietsers de Moezel kunnen oversteken en gaan verder langs de andere kant van de rivier. Eerst door de natuur, later om wat industrie heen en om een nieuw stukje natuur dat men langs de Moezel aanlegt.. Ehrang is de eerste grote plaats die we tegenkomen. De bakker heeft koffie. Hierna kruisen we het spoor en gaan meteen rechtsaf met het spoor mee de Eifel in . We volgen de Kylltal route onderdeel van de GV-route. Het is prachtig fietsen hier langs de Kyll en het spoor, door het bos met uitzicht op de ruïne van Burg Ramstein. Om kwart over elf komen we aan op onze bestemming van vandaag: Kordel. We kijken eerst bji het station hoe alles hier werkt. Het spoorverkeer is verderop door stormschade onderbroken. Pas vanaf Kyllburg kun je verder naar Keulen. Daarna gaan we naar ons hotel, dat ons nog een uurtje geduld vraagt. Verderop in het dorp lunchen we en na enen kunnen we inchecken en de fietsen stallen in de garage. Later in de middag gaan we een biertje halen in een vol café waar men Duitsland-Korea volgt. Wij ook dus en zijn getuige van de afgang van Duitsland. We eten in het hotel op het terras waar het goed toeven is na deze warme dag. We lopen daarna nog een rondje door Kordel.

Donderdag 28 juni – Na een prima nachtrust en goed ontbijt kunnen we 9 uur op pad naar Kyllburg, 37 km. verderop, maar wel met 553 hoogtemeters, knap veel voor zo’n kort stukje. De hellingen vielen in het begin mee maar later werden ze pittiger en ook niet meer fietsbaar. Met het spoor gaan we door een tunnel en volgen een prachtig stuk van deze route. Na Philippsheim heeft ook de fietsroute last van stremming. We worden omgeleid en dat brengt ons ook door een overdekt bruggetje over de Kyll. We klimmen naar 345 meter, dalen weer en klimmen dan naar 395 meter net voor Kyllburg vanwaar we een prachtig uitzicht hebben. Als een speer dalen we daarna Kyllburg in en slaan al dalend gelijk af naar de camping die aan de Kyll ligt. Eerst lijkt het niets: allemaal caravans maar na een bruggetje over de Kyll gaat de camping verder en vinden we een prachtige plek voor de tent vlak bij de rivier, heel idyllisch. Douchen, biertje en tot slot de tweede helft van onze noodmaaltijd, die we nog over hadden. Alles moet op. Zware maar mooie dag geweest.

Vrijdag 29 juni – Onze tocht zit er na bijna 800 km. op. We nemen de trein van Kyllburg naar Keulen. Bij de supermarkt een paar honderd meter van het station halen we koffie, maar hoe krijg je hete koffie in de ene hand en je fiets in de andere terug bij de trein. Het lukt maar dat kan beter. Via Keulen hebben we een goeie verbinding naar Venlo waar we niet de verwachte trein naar Rotterdam CS zien. De dienstregeling biedt nu een trein via Utrecht naar Schiphol. Ook goed. Er is plaats voor de fietsen en ook in Utrecht zodat we wat later in de middag deze mooie fietstrip afsluiten.