2021 Duitse rivieren

Etappes – totaal 840km

Zondag 22 augustus – Rotterdam, Vaals naar Roetgen
Maandag 23 augustus – Roetgen naar Wiesenbach
Dinsdag 24 Augustus – Wiesenbach naar In der Enz Woensdag
25 augustus – In der Enz naar Igel
Donderdag 26 Augustus – Igel naar Trittenheim
Vrijdag 27 augustus – Trittenheim naar Punderich
Zaterdag 28 Augustus – Pünderich naar Burgen
Zondag 29 augustus – Burgen naar Fachbach
Maandag 30 Augustus – Fachbach naar Limburg
Dinsdag 31 augustus – Limburg a/d Lahn naar Burgsolms
Woensdag 1 september – Burgsolms naar Marburg
Donderdag 2 september – Marburg naar Hann. Munden
Vrijdag 3 september – Hann. Münden naar Beverungen
Zaterdag 4 september – Beverungen naar Rühle
Zondag 5 september – Rühle naar Rinteln
Maandag 6 september – Rinteln naar Rotterdam

Zondag 22 augustus – Om tijdens de pandemie gedoe met fietsen in de trein en een lange treinreis te vermijden reden we deze dag met de auto naar Vaals en een meerijdende nicht bracht de auto weer naar huis. Zo konden we net voor de Duitse grens aan onze trip beginnen. Wel weer wennen met zoveel bagage op de fiets en gelijk wat klimwerk. Via rustige fietspaden werden we daarna de binnenstad van Aken binnengeloodst, aten we onze lunch in een park en kwamen snel uit bij de start van de Vennbahn, net voorbij het Hauptbahnhof. Het kwam allemaal bekend voor en tegen sommige verwachtingen in was en bleef het droog. Onderweg kwamen we langs een oud station en opgestelde oude treinwagons, waar een drumband druk aan het oefenen was. Na 40 km langzaam klimmen kwamen we in Roetgen, waar de afslag naar de camping te vinden zou zijn na het 2x kruisen van de doorgaande weg. Dat klopte en we daalden af naar de camping. Hier vonden we een rustig plekje (met meubilair) op het tentveld. Toen alles opgesteld was begon het toch nog te regenen, maar de trip was begonnen en daar ging het om.
Tekst gaat verder onder de foto’s

Maandag 23 augustus – Na regen in de nacht kunnen we droog opstaan, ontbijten en vertrekken. We nemen afscheid van een andere fietser die op weg is naar het noorden en naar Nederland. Langs de route mooie bloemen en attributen die bij de oude spoorlijn hoorden. Even na 12 uur komen we langs enkele winkels, waarvan de slager open is. We kopen wat spullen voor lunch, die we op een bankje bij de winkel opeten. De groenteman is helaas dicht. In Waimes zou een winkel moeten zijn maar die is er niet meer. Wel een restaurant waar we koffie kunnen krijgen. De geplande overnachtingsplaats heeft geen winkels dus stellen we ons plan bij. We passeren de waterscheiding tussen Maas en Rijn, stoppen bij een veld met zonnebloemen en in St. Vith doen we boodschappen in de supermarkt. De camping ligt een paar km voorbij St Vith. Dat waren we vergeten. Jaren geleden stonden we daar ook. We zageb het tentveldje bij de ingang niet en zetten de tent neer waar we dat vorige keer ook deden. Geen accueil of rezeption, maar ’s avonds kwam toevallig de beheerder langs en konden we betalen. Ook deze dag waren we goeddeels droog doorgekomen ondanks slecht weerbericht.

Dinsdag 24 augustus – Het was helder na een koude nacht. Vrij snel na vertrek kwamen we de splitsing tegen, waarbij de Vennbahn afbuigt naar Troisvierges. Wij gingen hier echter rechtdoor, nog even langs de grens België/Duitsland en later langs de grens van de Eifel en Luxemburg over fietspaden langs lieflijke riviertjes en stroompjes. Dat was een maand eerder wel anders toen door zware regenval deze riviertjes woeste stromen werden die alles meenamen dat op hun pad kwam. Daar zagen we onderweg de resultaten van. Soms zaten we op een oud spoortraject en we gingen door een lange maar goed verlichte tunnel. Onderweg kwamen een bakkerij tegen met een terras en een supermarkt, de twee zaken die een big smile teweegbrengen. Half in de middag vinden we de camping In der Enz waar we een Nederlandse beheerder aantreffen. We krijgen de suggestie niet te dicht bij de rivier te kamperen, omdat dat deel van de camping onder water gestaan heeft. Hogerop vinden we een mooi plekje. Doen wat was en relaxen de rest van de dag, die door een mooi afwisselend fietsgebied ging, dat we nog niet kenden.

Woensdag 25 augustus – Na opnieuw een frisse, heldere nacht stonden we om 6.30 uur op en zochten we na ontbijt het fietspad weer op. Het zou met 69 km een wat langere dag worden. Opnieuw zagen we de verwoestende werking van het water met den deels weggeslagen fietspad en weggeslagen oevers en boomstronken. We vergaten soms de gps-track en lieten ons door de fietsbordjes soms tot een andere route verleiden. Soms was het aan te bevelen de bordjes te volgen en soms de gps-streep. Ook waren er soms (achterhaalde) blokkades met niet altijd goed aangegeven alternatieven. Het was een beetje een puzzel vandaag. Toch vonden we een koffieplek en weer een supermarkt zodat we goed bevoorraad en versterkt richting de volgende camping konden. Die lag net om de hoek van Wasserbillig in Igel aan de Moezel. Het was een camping met veel huisjes en (sta)caravans en een bomvol terras, maar gelukkig wel met rustig tentveldje, met schaduw. Het was evenals gisteren prachtig weer geweest maar nu zat er verandering in de lucht.

Donderdag 26 augustus – Een wat grijze dag met wat regen vandaag. Wel een kortere etappe van 53 km. We volgden na alles weer ingepakt te hebben de linkeroever van de Moezel met wat industrie in de buurt van Trier. We zagen nog steeds sporen van het verwoestende water. De boomresten zijn op de kant getakeld. Na industrie kwamen we langs de hellingen met wijndruiven te rijden. Het café laat even op zich wachten maar tegen de middag is er een terras vlak langs de Moezel. Perfect, zoals ook anderen vinden. Duitsers kennen de kannetjes koffie, waaruit twe koppen te halen valt en daar graan we graag in mee. Een paar honder meter verder is een Edeka supermarkt. Deze dag is wat dat betreft weer in de knip. Rond half drie gaan we bij Trittenheim de brug over en draaien de camping op. De receptie heeft het druk en wijst ons op een klein veldje bij het sanitair met stoelen en tafel. Kan niet beter. Betalen doen we later. Snel de tent opzetten voor het gaat regenen. Sanitair toegang is met sleutels beperkt. Liggen er geen sleutels dan moet je geduld hebben tot er iemand uitkomt. Een van de betere campings op deze trip.

Vrijdag 27 augustus – Een droge start van de dag, gelukkig en een wederom niet al te lange etappe. We rijden weer door de wijngaarden en genieten op een bankje van het lekkers dat we eerder bij een bakker konden kopen. We komen in Bernkastel-Kues. Het mooie centrum ligt aan de andere kant van de rivier maar aan deze kant vinden we een mooi pleintje met terras. Wel moeten we onze gegevens invullen. Die corona-maatregel en het dragen van mondkapjes in openbare gebouwen zijn in Duitsland nog stevig van kracht. De Pocket Earth App helpt ons de winkels te vinden die we nodig hebben. Het weer is wat onstabiel maar komen redelijk droog in Pünderich aan waar we prima camping vinden met een terras. Na het opzetten van tent en douchen gaan we maar eens een glas wijn halen. Dat zijn geen kinderachtige glazen, dus bewaren we wat voor het avondeten. Een groep fietsende meiden zet tegenover ons de tent op. Als het gaat regenen verkassen ze naar de open schuur naast het sanitair om hun eten klaar te maken. Weer een mooie fietsdag.

Zaterdag 28 augustus – De regen, die al enkele dagen dreigde, valt nu langdurig. Veel wind is er niet. Wel wordt de traditie voortgezet dat we die meestal tegen hebben. Op zondag zijn bijna alle winkels dicht dus moeten we goed boodschappen doen vandaag. Vandaag rijden we 69 km naar Burgen en onderweg komen we langs Cochem. Daar zal wel een winkel te vinden zijn. Terrassen zijn schaars vandaag maar we vinden een bordje naar een Imbiss. Koffie met bratwurst is ook niet gek en laten we ons goed smaken. We zien hoog op een helling een Edeka maar hoe komen we daar? Dat lukt ons en we slaan in voor twee dagen. Dan verder, langs de rand van Cochem. We rijden voor het mooi iets te lang door voor we een bankje vinden voor lunch en raken daar in gesprek met een oudere bewoner. Net voor Burgen komen we wat we denken dat onze camping is, tegen. En dat valt-ie ook: tegen. Troosteloos, duur, deels ondergelopen en sanitair op meer dan 500m. We rijden snel door. In het stadje is nog een camping en die bevalt ons veel beter. Zeker als rond 16 uur de zon gaat schijnen en al ons natte spul weer kan drogen op het grote grasveld naast de Moezel.

Zondag 29 augustus – Een natte wat kortere etappe vandaag. Het is droog als we vertrekken maar de regenbroeken gaan aan. Het is rustig op de vroege zondagochtend. We hebben weer wat conflict tussen fietsbordjes en route-streep op de gps. We herinneren ons uit 2009 dat we hier boven het spoor op de helling moeten rijden en gelukkig komen we daar terecht, wat mooie uitzichten oplevert. Op een gegeven moment zien we een hotel met een terras waar stemmen klinken. Ze zijn open en hebben koffie. Yes. Lekker om even van het zadel af te zijn. We wisselen daarna naar de rechteroever en komen Koblenz binnen terwijl het regent. Waar de Moezel in de Rijn komt is een standbeeld van keizer Wilhelm I. Wat verderop kruisen we de Rijn en komen op het punt waar de Lahn in de Rijn komt. Die volgen we nu over iets minder goede fietspaden tot we in Fachbach bij de camping zijn. Bij een hokje checken we in en we worden begeleid naar een verhoogd veldje met picknickbank. Alles erg nat maar het voldoet. Sanitair is schoon en toiletten vlakbij. Eenden in de buurt houden het gras kort maar poepen dat ook weer uit. Het wordt wat later in de zomer en we gaan naar het oosten, dus het wordt steeds vroeger donker.

Maandag 30 augustus – Het is een stille, grijze ochtend als we opstaan en we fietsen vlak langs de Lahn We gaan heel langzaam stroomopwaarts. Na enkele km’s komen we in Bad Ems, een kuuroord met prachtige bijbehorende architectuur. Hier nemen we wat foto’s. We kruisen de rivier en gaan omhoog om bij een klooster uit te komen en dan een 16% afdaling weer terug naar de Lahn. Na een aantal mooie km’s worden we van de Lahn weggestuurd en krijgen we een 2km klim van meer dan 10%. Dat is loopwerk waar we de tijd voor moeten nemen. Bovengekomen zien we in de gids dat er nog een klim volgt, maar dat die via onverhard pad te vermijden is. We houden niet zo van onverhard pad maar wel van vermijden. Zo komen we fietsend en daarna lopend, knijpend in de remmen, weer beneden bij de Lahn.Dan is het heerlijk fietsen langs bloemrijke oevers naar Limburg a/d Lahn. Hier hebben we een hotel in de Altstadt, dichtbij waar we de stad binnenkomen. Het is heel schilderachtig hier met vakwerkhuizen. Het hotel is goed. De fietsen gaan in een ander gebouw in de schuur. We frissen ons op, doen een wasje en verkennen Limburg. Daarna eten we op het terras van het hotel. Het weer lijkt zich te gaan verbeteren.

Dinsdag 31 augustus – Om 8 uur krijgen we na een prima nachtrust een lekker ontbijt. Rond 9 uur gaan we weer op pad, eerst naar de bakker voor de eerste trek en de rest hopen we later te vinden. Het is weer mooi rijden langs de Lahn. We passeren vestingstadjes en rijden soms onverhard, soms langs de spoorlijn.Koffie is lastig te vinden. Pas na de lunch komt die in beeld: een mooi terras bij een sluis in de rivier. Versterkt beginnen we aan het laatste stuk. De officiële route loopt dood tegen wegenbouw en bij het alternatief worden we op een gegeven moment rechtsaf steil omhoog gestuurd. Dat lijkt ons niet nodig en we gaan rechtdoor. Die route loopt ook niet als verwacht maar we komen toch dichter bij ons doel en we zien plotseling de fietsbordjes weer. Even over vieren komen we aan op de tentcamping van Burgsolms, waar je vooral kano’s kunt huren. We denken een goed plaatsje te vinden voor de tent maar daar komt straks een grote groep jeugd kamperen. Wat centraler op het veld zitten we ook goed. We gebruiken een van onze “nood”maaltijden, omdat we later op de dag geen supermarkt gevonden hebben. Een prima dag van 57km met wat verrassingen tegen het eind.

Woensdag 1 september – Er is veel condens op de tent. Dat levert wat extra gewicht op bij het inpakken. Om 8 uur zijn we op pad, maar de start is langzaam. We komen langs een bakkerij, maar het is druk daar. Zo hebben we na 2 uur maar 12 tot 13 km gereden. Er is weer eens een conflict tussen bordjes en gps-route. We houden de laatste aan en dat pakt goed uit. Via de bordjes zien we later hadden we ook kunnen rijden. In Lollar met zijn vakwerkhuizen vinden we een terrasje waar we koffie en lekkere broodjes krijgen. Aldus versterkt gaat het sneller. Het is mooi weer en fijn rijden, soms over fietspaden door de velden. Zo komen we in de loop van de middag in Marburg aan. De camping ligt aan het fietspad. Dat kan niet missen. Er is een mooi tentveldje, een overdekte zithoek en er zijn een wasser en droger om eens een flinke was te doen. Het is hier prettig verblijven. Het verslag van de trip maakten we vroeger op een Logitech keyboard en een Ipod. Voor de Iphone moesten we een nieuw toetsenbord aanschaffen dat minder prettig werkt en in combinatie met de software soms bizarre woordcorrecties aanbiedt.

Donderdag 2 september – We zijn wat eerder op want 9.20 vertrekt onze trein naar Kassel, vanwaaruit we de tocht willen voortzetten. Om 8.15 kunnen we uitchecken en het station is niet al te moeilijk te vinden. De kaartjesautomaat levert de enkeltjes en de fietskaartjes en met mondkapje op wachten we braaf op het perron. Er moeten wat meer fietsen in de trein dan officieel mag, maar de conductrice leidt alles in goede banen. De trein stopt werkelijk overal en pas om 11 uur zijn we in Kassel, waar we de weg zoeken naar een voor ons nieuwe rivier, de Fulda. Die gevonden hebbend is het weer geweldig fietsen door een mooie omgeving langs deze brede rivier. We vinden een prima plek voor lunch en voor 14 uur bereiken we de camping van Hann. Munden na 33 km en komen op een tentveldje bij receptie en sanitair te staan, wel zo makkelijk. De camping ligt tegenover de Altstadt van Hann. Munden die we later in de middag bezoeken. Tegelijk kijken we of we daar ergens kunnen eten maar dat valt dan weer tegen. Dat kan wel vlak bij onze camping. Echte Duitse gerechten. Intussen is het tentveld aardig gevuld geraakt. Morgen een nieuwe rivier, de Weser.

Vrijdag 3 september – Deze ochtend is het windstil en mistig. Dat zorgt voor een aparte sfeer. De Weser bevalt ons wel. Het is hier mooi en weids. We moeten uit het rivierdal steil omhoog en gaan dan het bos in. Sfeervol. We vinden later in Hemeln een buurtwinkel maar geen café..Tegen middag komen we in Wahmbeck waar een bordje richting een Imbiss ons uiteindelijk verleidt. Hier hebben ze koffie en uiteraard Bratwurst. Sue maakt wat foto’s als de eigenaar aan de gang gaat om onze worsten vakkundig te bereiden. Later raken we uitgebreider in gesprek. Hij heeft een jaar in de VS gewerkt en gewoond. Zijn Bratwurst is voortreffelijk en even later verrast hij ons met een perfect stukje schnitzel. Na thuiskomst sturen we hem en zijn vrouw de foto’s toe, wat zeer gewaardeerd wordt. Na deze stop mogen we een 25% helling op om weer in het bos uit te komen. Duwen dus. Zo komen we halverwege de middag na een verder mooie rit op de zonnige camping van Beverungen, een watersportcentrum. Geen bomen, maar de zon gaat snel schuil achter de westelijike helling. Wel hebben we een picknickbank en raken in gesprek met Nederlandse buren. Een mooie avond met overvliegende ganzen na 55km fietsen.

Zaterdag 4 september – Vandaag naar Rühle, 59 km, en weer een wat grijs, mistig begin van de dag. Rijdend door Beverungen vinden we een supermarkt voor wat lekkers en spul voor lunch. De rest moet nog even wachten. Het is weer lekker en rustig rijden langs de Weser. Op deze zaterdag zijn er iets meer fietsers op pad. Tegen 11 uur in Holzminden begint het op te klaren en vinden we een terras. Na de koffie gaan we op zoek naar de Nettomarkt die aan de andere kant van deze plaats moet liggen. We rijden hierna door rustig vlak terrein. De dorpen liggen aan de overkant. Op een bankje in de schaduw genieten we van onze lunch met stevig Duits brood. We rijden langs aparte rotswanden en naderen onze bestemming. We komen langs een niet zo verwelkomende camping, die verspreid is over een groot terrein. In Rúhle is een andere grote, maar beter georganiseerde camping met één boom volgens de receptie. En laat daar nu net plek voor ons zijn? Wel ver van het sanitair maar je kunt niet alles hebben. ’s Middags en ’s avonds is het nog een komen en gaan in het kleine haventje waar we zicht op hebben, maar even na tienen is het rustig.

Zondag 5 september – Een dichte mist zorgt voor een stille zondagochtend. We rijden bijna gelijk tegen een bakker aan die zowaar open is. Kopen lekkers voor halverwege de ochtend en rijden in de ochtendstilte langs de Weser. Om half tien breekt de zon door en wordt het een warme dag. We komen door Hameln, maar de rattenvanger laat zich niet zien. We vinden een bankje voor lunch en raken in gesprek met een andere fietser. Door de felle zon zet Ton zijn zonnebril op maar later blijkt dat niet zo’n goed idee. Onderweg vinden we nog een soort theetuin waar we koffie drinken en rijden dan op onze bestemming Rinteln aan. In de buitenwijken ziet Ton een geparkeerde auto te laat, wil uitwijken maar valt met de fiets. Niet duidelijk of er iets gebroken is. Na wat rust rijden we de laatste 5 km naar de grote Doktorsee camping. Dan blijkt er toch onderzoek naar die val nodig. Een ambulance brengt ons naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Gebroken elleboog, maar wel netjes, is de diagnose. Gips erom en terug naar Camping Doktorsee, waar men ons fantastisch helpt en de komende nacht in een appartement kunnen verblijven. Wel betekent dit een voortijdig einde van de trip.

Maandag 6 september – Na een natuurlijk niet optimale nacht en wat rondbellen zullen we later die dag worden opgehaald met een zorgtaxi die ook onze fietsen mee kan nemen. Tot dat moment mogen we in het appartement blijven. We lunchen in het restaurant en om 17.30 uur verschijnt de taxi en een half uurtje later zijn we op weg naar huis, waar we om 22 uur aankomen. Jammer dat we niet verder konden, maar hopelijk kunnen we de tocht in 2022 alsnog voltooien.