2019 Maas Doubs Rijn
Etappes – totaal 1170km
Maandag 10 juni 2019 – Maastricht naar Rutten
Dinsdag 11 juni – Rutte naar Andennes
Woensdag 12 juni – Andennes naar Givet
Donderdag 13 juni – Givet Naar Montherme
Vrijdag 14 juni – Montherme naar Douzy
Zaterdag 15 juni – Douzy naar Brieulles–sur–Meuse
Zondag 16 juni – Brieulles sur Meuse naar St. Mihiel
Maandag 17 juni – St Mihiel naar Vaucouleurs
Dinsdag 18 juni – Vauxcouleurs naar Neufchateau
Woensdag 19 juni – Neufchateau naar Choiseul
Vrijdag 21 juni – Langres naar Montigny s. Vingeanne
Zaterdag 22 juni – Montigny–sur–Vingeanne naar Auxonne
Zondag 23 juni – Auxonne naar Orchamps
Maandag 24 juni – Orchamps naar Chalezeule
Dinsdag 25 juni – Chalezeule naar L’Isle-ur-le-Doubs
Woensdag 26 juni – L’isle sur le Doubs naar Mulhouse
Donderdag 27 juni –Mulhouse naar Neuf Brisach
Vrijdag 28 juni – Neuf Brisach naar Gerstheim
Zaterdag 29 juni – Gerstheim naar Gambsheim
Zondag 30 juni – Gambsheim naar Mothern
Maandag 01 juli – Mothern naar Karlsruhe en naar huis
Maandag 10 juni – Op deze 2e Pinksterdag gingen de fietsen op de trein naar Utrecht en vervolgens Maastricht en dat verliep soepel. In Maastricht gingen we de heel brede Maas over die we zouden volgen tot hij nog maar 1 meter breed was. Het was goed fietsweer en de route was heel prettig over rustige wegen. Af en toe omrijden wegens een rommelmarkt maar om 14.30 kwamen we met dreigend onweer aan in Rutten, onder Tongeren, waar onze b&b was. Gelukkig waren we al welkom. Rond 18 uur reden we naar Lauw voor het diner waarbij we door een hevige stortbuit werden overvallen waardoor we als verzopen katten bij het restaurant aankwamen. Lekker eten vergoedde veel. Gelukkig hadden we een droge terugreis.
Tekst gaat verder onder de foto’s
Dinsdag 11 juni– Na een rustige nacht en heerlijk ontbijt zetten we onze trip voort. Het was mooi fietsweer maar de stortregens van maandag hadden hun sporen achtergelaten. Toen we Lauw uitkwamen lag de weg enkele km’s onder de modder, waardoor onze fietsen vrijwel onbruikbaar werden door klei in de reimmen en tussen spatbord en band. Het kostte ons veel tijd om dit op te lossen. Daarna weer prima rijden maar geen koffie onderweg, wel een traiteur zodat de lunch goed voorzien was. We naderden de Maas en staken die bij Wanze over. Het kostte moeite om het jaagpad langs de Maas te bereiken maar uiteindelijk konden we de drukke N90 verlaten. In Andennes vonden we de route naar onze b&b maar het gps waypoint stond niet goed zodat het toch wat langer duurde voor we op de bestemming waren. Daar konden we onze fietsen schoonmaken, genieten van een biertje en samen eten met de familie.
Woensdag 12 junii – Voor we ontbijt op hadden, fietsen uit de schuur, regenkleding aan en een bezoek aan de bakker gebracht hadden liep het tegen tienen en we hadden een lange dag voor de boeg. We reden nu permanent langs de Maas met wegdek van wisselende kwaliteit. Gelukkig werd het geleidelijk droger. In Namen vonden we een café voor koffie en spraken een fietser die op de terugreis was op deze route. Veel brandganzen met kroost op ons pad. Soms steile rotswanden en hier en daar een sluis om de grote binnenvaartschepen te stuwen. In Dinant versterkten we ons ’s middags nog met thee. De zon liet zich wat meer zien en rond 18 uur reden we Frankrijk binnen. In een groentenwinkel in Givet sprokkelden we ons avondeten bij elkaar en kwart voor zeven reden we de de camping op. Na opzetten tent en douchen kregen we nog een bui maar daarna konden we eten en op tijd naar bed na een vermoeiende dag.
Donderdag 13 juni – Wanneer we kamperen kunnen we de volgende dag eerder op pad. Dat rijdt prettiger. Wel wat fris, dus goed aankleden. We hebben voor de vierde dag tegenwind. Er zullen nog diverse van die dagen komen. We blijven de Maas heel dichtbij volgen. Koffie lukt nu wel en in Revin hopen we een lunchplek te vinden. Na wat zoeken vinden we in het centrum iets wat we zoeken. Het is geen snelle lunch maar we genieten ervan. Als we verder gaan begint het te regenen. We schuilen net als een hele groep petanquers. Door een tunneltje zijn we weer bji de Maas en die volgen we naar Montherme. Hier leidt een racefietser ons naar een knap volle camping maar er is nog wel een klein plekje voor ons. Niet te dicht bij het pad je tent zetten want de rv’s pakken daar de binnenbocht! Wel hebben we een soort picknicktafel om aan te eten. Toch erg rustig ondanks de drukte.
Vrijdag 14 juni – Het is grijs en koud als we de tent opruimen. We gaan rechtsaf vanuit de camping op zoek naar de brug die ons weer langs de Maas moet brengen. Altijd oppassen op een drukke weg in de ochtendspits. Na 2 km was het zover en gingen we over de brug met veel Europese vlaggen. Op het hoekje een bakker en daarna weer via mooi jaagpad langs de Maas af en toe in discussie met de brandganzen. We passeerden Charlevilles via een nieuw stuk pad, hier dus geen koffie. Tegen de middag, in Donchery vonden we een supermarkt en een café en genoten we in de schaduw onder de bomen van de koffie. Het was mooi weer geworden. Ook Sedan lieten we links (of rechts?) liggen tot we bji de afslag naar Douzy kwamen. Hier was onze camping. De weg er naar toe leidde langs een vliegveld en de camping was zeer rustig. We hebben ons maar geïnstalleerd en later kwam de beheerder langs en die vertelde ons waar in Douzy een winkel(tje) was. Dat was de laatste activiteit van de middag, behalve betalen dan. Mooie fietsdag.
Zaterdag 15 juni – Na een nacht met regen waren we kwart voor acht klaar om te vertrekken maar er was één obstakel. De poort was dicht. Gelukkig was via een trap een poortje te bereiken waardoor we er toch uit konden na wat afnemen van bagage. Het terrein is vandaag glooiend. Wel klaart het steeds meer op. We komen over wegen waar een familie fiets evenement aan de gang is maar daar zijn we welkom. Voordeel: geen auto’s op de weg. Vroeg in de middag komen we in Doulcon aan en rijden naar Dun sur Meuse waar een supermarkt is. Die gaat half drie pas open. Dan maar iets verder naar Dun-sur-Meuse voor de koffie en leuk contact met een van de stamgasten van het café. Daarna goed ingeslagen en de laatste zes km naar Brieulles-sur-Meuse. De camping daar heeft alleen maar huisjes en stacaravans en een veldje waar wat tenten kunnen staan. Dat doen we dan met goedkeuring van de vaste gasten die later achter ons gaan petanquen. Een stortbui onderbreekt het mooie weer even maar daarna is het droog en kunnen we eten aan een gammele pickniicktafel. Fijne rustige camping. En goedkoop. Nooit een beheerder gezien.
Zondag 16 juni – We verlieten een stille camping voor een wat langere fietsdag van 78 km. Terrein was glooiend maar had ook een mooi stuk jaagpad naar Verdun. Hier raakten we verzeild in een hardloopwedstrijd, zelfs meer dan één. De gps-track ging samen met de hardlopers om het centrum heen zodat we ongemerkt uit koers raakten. We wilden graag het centrum van Verdun zien. Dat corrigeerden we snel zodat we leuke terrasjes zagen en de oorlogsmonumenten hier. Ook was er een bakker. Heel prettig op zondag. Na een fietstunneltje raakten we de laatste lopers kwijt en konden we de laatste 32 km met wat klimwerk afronden. St. Mihiel had een prima camping waar we bij half bewolkt weer een plek met schaduw vonden. Ook deze en voorgaande dagen was de wind ons niet gunstig gezind: zuidwest.
Maandag 17 juni – Als we opstaan ligt de camping in dichte mist. Na ontbijt en inpakken rijden we door het centrum van St. Mihiel en treffen een bakker. Als we het stadje verlaten moeten we flink klimmen. We zaten op rivierniveau en nu gaan we omhoog door de plateaus met de graanschuur van Frankrijk. Over de stijgings- en dalingspercentages in ons routeboekje hebben we niet zo’n hoge muts op. Die wijken nogal eens af van de werkelijkheid. Het is deze dag heel snel mooi weer geworden. Net voor Pagny eten we quiches en wat brood en komen dan twee fietsers tegen die een lunchplek zoeken. Pagny, waar we heen gaan, lijkt een optie maar ze volgen ons helaas niet. In Pagny komen we langs 2 eetplekken. We vervolgen onze route in de warmte zonder schaduw naar ons hotel in Vaucouleurs waar we om 14 uur aankomen, twee uur voor inchecktijd. De patron regelt dat we de kamer in kunnen en de fietsen een plek krijgen in de oude garage achter het hotel. Jeanne d’Arc heeft hier een grote rol gespeeld en we bekijken de oude monumenten hier. Daarna lekker biertje, diner in het hotel en een goed nachtrust.
Dinsdag 18 juni– Na een mistige start van de dag en een goed ontbijt kunnen we om 8 uur op pad. Het is een korte etappe naar Neufchateau maar met een stevige klim in het begin. Het kan vandaag 30 graden worden, dus we willen opschieten. Het is weer mooi rijden, glooiend door de graanschuur. In Sauvigny vinden we een prachtige oude wasplaats en verderop hebben we de keuze voor een klim of vijf km onverhard. Die keus is snel gemaakt maar halverwege wordt het onverhard vervelend bonkig. Gelukkig was er daarna koffie en een oud baasje met zijn hond Balthasar kwamen naast ons zitten. Na een klim kwamen we bij een indrukwekkend monument: Basilique de Bois Chenu waar we met een Nederlands stel in gesprek raakten. Neufchateau is een tamelijk grote plaats maar de camping lag aan de juiste rand. Makkelijk. De camping was rond de middag doodstil behalve een kat die kwam buurten. Later op de dag kwamen nog wat rv’s en enkele fietsers. Receptie had een lekker biertje en we zaten hier goed, zeker nadat een van ons de supermarkt gevonden had en het nodige ingeslagen.
Woensdag 19 juni – Bij de start van de dag een verrassingsbuitje. Het wordt weer warm en er is voldoende te klimmen te beginnen met 5 km. Breuvanne zou een winkel moeten hebben. Daar komen we even over 12 aan maar vinden eerst niets. Na vragen hebben we de bakker te pakken net op tijd voor hij dicht gaat. Die heeft ook nog ander spul en zo zijn we weer voorzien. Gelukkig, want winkels zijn schaars op het platteland. We zoeken de kerk op en gaan in de schaduw tegen een muurtje zitten voor lunch. Om 13 uur bereiken we de camping bij de boer. Het ziet er heel leuk uit en er zijn wat slecht weer / schaduw voorzieningen voor Fietsers. We vinden een mooi plekje en later komt de Nederlandse eigenares ons begroeten. Ze hebben ook een klein zwembad maar daar komt het niet van. We zitten hier gebeiteld en genieten van deze fijne plek.
Donderdag 20 juni – Om 7 uur waren al op pad op deze mooie dag met de camping nog in diepe rust. We kruisten de Maas nog een paar keer. Die was nog maar 2 meter breed en kort daarna kwamen we bij de bron aan waar een klein monument was. De Benjaminse route boog hier naar het oosten richting Nancy maar wij gingen naar Langres. 52 km vandaag maar wel 570 klimmeters. Pittig dagje. In Ranconnieres kwam een rijdende bakker voorbij. Dat leverde brood en lekkers op en we raakten in gesprek met een oudere vrouw. Leuk, die ontmoetingen. Via 7% klimwerk kwamen we in de buurt van Langres, dat op een hoog plateau ligt. Onze route werd net geasfalteerd. Dat werd met 15% helling lopen op het pad ernaast. Bij de stadsmuur was een lift die fietsen aankon. Zo ontliepen we de laatste 20m klim. Langres heeft een leuk centrum en een uitnodigend hotel, waar we een kamer boekten. We haalden in een saon de thé onze koffie achterstand in, bekeken de mooie kerk en namen foto’s. Drankje bij ons hotel en na overleg met enkele andere toeristen besloten we daar ook te eten. We hebben het eind van het routeboekje bereikt en zijn nu op onszelf aangewezen.
Vrijdag 21 juni – Een betrekkelijk makkelijke dag vandaag. Na een luxe ontbijt halen we de fietsen uit de garage en zijn om 8.30 uur op pad. We treffen het nu een beetje met de wind die aan het draaien is. We rijden door een park en na een steile afdaling komen we op een voie verte terecht. Prima rijden maar zo blijft het niet. We volgen ons spoor – de RV (route vélo) 53 – naar het zuiden en worden nog een keer getracteerd op een felle klim. Daarna dalen we af naar het Canal Marne et Saone en dat is super rijden, mooi open en soms bebost landschap met af en toe een sluis in stroomafwaartse richting.Rond 13.30 uur arriveren we op de camping in Montigny waar wel gasten zijn maar nergens een receptie. Je kunt bellen maar we verwachten ze later in de middag wel. Een behulpzame Zwitserse vertelt ons de code voor het sanitair dat over een sloot bij een boerderij ligt. We hebben alleen materiaal voor sla zodat de eerst noodmaaltijd wordt aangebroken. ’s Avonds komen allerlei auto’s de camping binnen. Wat is hier aan de hand? Achteraan de camping is een hutje en zijn picknicktafels. Hier wordt wat gedronken en gegeten en daarna vertrekt iedereen weer. Dan is het rustig. Beheerder? Niet gezien.
Zaterdag 22 juni –In de nacht regende het nog een beetje en dat was de laatste regen op deze trip. We gingen uit onze weg om een bakker te vinden. Na het nodige klimwerk vonden we die ook maar hij was net deze week met vakantie. We pikten wel een mooi kasteel mee. In het volgende dorp was wel een bakker. Lunch en wat lekkers voor onderweg waren daarmee geregeld. We kwamen nu aan het eind van het Marne Saône kanaal en kregen nu met de Saône zelf te maken. In Pontallier-sur-Saône dronken we koffie. We hadden nog even contact met de Zwiters die we gisteren ontmoetten en vonden daarna bij de rivier een lekkere lunchplek. Hier kwamen we een Nederlander tegen die we later in de trein richting huis weer tegen zouden komen. Rustige weggetjes brachten ons naar Auxonne, een leuk stadje. Bij de VVV leerden we waar de supermarkt was en na de boodschappen gingen we de brug over en rechtsaf naar de camping. Die had een goede plek voor ons. De beheerder joeg ons de stuipen op het lijf met de temperaturen voor de komende dagen: 39 tot 40 graden!
Zondag 23 juni – Vroeg op en 6.50 uur al op pad. Het is mistig. Dat houdt het koel. We kiezen een andere weg met goed wegdek die zo vroeg op de zondag niet druk zal zijn. Dat brengt ons in de verleiding om direct op Dôle aan te rijden maar dat zou deze toch al niet zo lange dag erg kort maken. Via Taveau rijden nu naar Dôle waar we rond koffietijd aankomen. Voor ons is het bijna altijd koffietijd. We duwen de fietsen het laatste stuk omhoog naar het centrale plein en ja, daar is een café. Na de koffie dalen we weer af en zijn we bij de Doubs waarlangs we richting Duitsland zullen fietsen. Mooi rijden langs hoge rotswanden maar niet veel schaduw. Om 12 uur rijden we bijna de camping van Orchamps voorbij. Die ligt aan een smalle strook tussen fietspad en kanaal. We vinden een goed plekje, lunchen, betalen en rusten lekker uit. Het is warm maar niet bloedheet. De beheerder brengt ons nog twee stoelen en een tafel, zeer attent. Sue gaat nog op zoek naar het treinstation om eventueel een stuk route over te slaan maar wordt niet wijzer en morgen kijken we wel verder.
Maandag 24 juni – Terwijl we ons gereedmaakten voor vertrek zat de beheerder van de camping lekker te genieten van een potje koffie. Na vertrek verlieten we bij Orchamps de rivier en moesten we wat klimmen. Het was stralend weer. De eerste boulangerie was dicht. Kan, op maandag. Mooi rijden langs wat stuwdammetjes en langs wat oude verlaten industrie en soms door een wolk muggen: iets minder geweldig. We reden nu op Besançon aan. Hadden nog idee om een stukje met de trein te gaan maar besloten dat nog even uit te stellen voor als het écht heet zou worden. Onder de citadel door en via een fietsbrug naar de andere oever met borden naar de camping. Dat was nieuw voor ons en zo heel prettig rijden naar Chalezeule, waar we de bakker en supermarkt wisten te vinden en daarna op de camping vonden we een plekje in deze warmte. Er waren meer fietsers en met Ian uit Engeland hebben we een aantal dagen contact gehouden.
Dinsdag 25 juni– Van de camping naar de route was drie jaar geleden een grote omweg om de drukke autoweg te vermijden. Nu bleek rechts van de autoweg een fietspad waardoor we snel op de route waren naar L’isle-sur-le-Doubs. Omdat het 35 graden zou worden maakten we flink vaart en kwamen we ruim voor de middag al op onze bestemming aan. We moesten naar de achterkant van de camping, iets minder handig voor het sanitair, maar verder zaten we goed. Niets doen was de beste activiteit. Ton vroeg bij de receptie naar mogelijkheden met de trein verder te reizen naar Mulhouse en die waren er. Ze zocht het allemaal voor ons uit. Later in de middag reden we naar het treinstation om te zien hoe het werkte en daarna even langs de supermarkt. Verder hielden we ons zo koest mogelijk.
Woensdag 26 juni – Vroeg op tijdens deze hete dag, nog even naar de bakker en de geldautomaat en vervolgens naar het station, waar we in ieder geval kaartjes konden kopen naar Belfort. De fietsen gaan op de TER treinen gratis mee. Zo kwamen we zonder te trappen in Belfort, een station waar geen liften zijn. Wel een goot bij de trap. De meeste bagage moest van de fiets en zo kregen we alles beneden. Alleen was niet duidelijk van welk perron de trein naar Mulhouse zou vertrekken. Na vragen bleek dat perron 1 te zijn. Daar weer naar boven en om kwart over negen waren we onderweg naar onze bestemming. Wat koffie op station Mulhouse en binenn 10 minuten waren we op de camping, waar we een uitstekende plek vonden met de hele dag schaduw. Bij 36 graden werd het weer een dag niksen, afgezien van een wasje, eten maken en het verslag. De camping had precies de dingen voor het avondeten die we misten. Ook Ian was later die ochtend aangekomen na 80 km doorgereden te hebben. We praatten wat over de voortzetting van onze reizen. Tegenover ons een jong stel op de fiets met een klein kind in een aanhanger. Dapper. We leenden hen een flink stuk van onze waslijn, dat in dank aanvaard werd.
Donderdag 27 juni – De hittegolf duurt voort dus om 5 uur op en om 6.30 uur zijn we op pad richting Neuf Brisach in de Elzas. We volgen het kanaal om via een stel rotondes en een dorpje weer bij dat kanaal uit te komen. Dit keer is alles goed bewegwijzerd en verliezen we geen tijd. Ter hoogte van Rixheim verlaten we de EV6 en gaan naar het noorden. Eerst 15 km door bos, heerlijk in de schaduw. In Blodelsheim drinken we koffie waar we dat drie jaar geleden ook deden en later zien we Ian die een iets andere route gereden heeft. Ook hij is op weg naar Neuf Brisach. Hier komen we allen om 10.30 aan. Het is een zeer fietsvriendelijke camping met picknicktafel stoelen en een slecht weer tent met een magnetron en stroomvoorziening. We installeren ons en rijden daarna het dorp in om te zien of we een lunch kunnen scoren. Dat lukt in een kleine epicerie die ook restaurant is. Lekker koel bovendien. We gaan nog naar de supermarkt en dan nemen we een lange siesta, die we afronden met een lekker biertje. In de avond is er een verkoelende bries. We nemen afscheid van Ian die hier een extra nacht blijft.
Vrijdag 28 juni – We herinneren ons nog de rit drie jaar geleden naar Erstein waar we als verzopen katten aankwamen en van ellende een huisje huurden. Nu speelt dat niet. De hitte blijft. We gaan dit keer naar de camping van Gerstheim. We rijden door landbouwgebied en dan weer door bos langs het kanaal, onverhard maar goed te doen. We zien daar resten van de Maginot linie. In Marckolsheim zit de bakker die we zoeken en die heeft ook koffie. Het centrum van Gerstheim ligt helemaal op de schop en we worstelen ons erdoor. De camping is snel gevonden en ligt een stukje buiten het dorp. We zijn er voor 12 uur. De beheerder is er nog en wijst ons een plek vlak bij de receptie en ver van het sanitair. Wel schaduw. Je kunt niet alles hebben. ’s Middags gaan we nog even naar de supermarkt. Later zien we een stel fietsers met aanhanger die we in Neuf Brisach eerder zagen. Ze rijden elektrisch en hebben elektriciteit nodig. Dat is tegenwoordig geen probleem.
Zaterdag 29 juni –Mooie zonsopgang met koperen zon. Via de kortst mogelijke route rijden we weer naar het kanaal dat intussen verhard is. We zijn op weg naar Straatsburg en komen langs een enorme zand- en grindindustrie. In Straatsburg draaien we het centrum in en vinden een café dat voor weinig geld een leuk petit-dejeuner aanbiedt. What the heck. Doen we. Het is pas 9 uur. We zitten er lekker bij. We rijden daarna door naar de gigantische kathedraal en naar de VVV, waar Ton een hotel boekt voor de laatste nacht. We vinden nog een bakker en vervolgen dan onze route die aan de noordkant het bos in gaat. Hier twjifelen we tussen twee opties en worden geholpen door een Poolse man die met zijn drie dochters gaat picknicken. Hij vertelt honderduit. Erg leuk. Als hij afslaat rijden wij verder en vinden we leuk restaurant voor de lunch, niet ver van onze bestemming. Dat is Gambsheim. Als we daar binnenkomen vragen we bij de Peugeotgarage waar de camping is: bij de Renaultgarage rechtsaf. Camping ligt aan een meertje dat bij deze hitte heel veel mensen trekt. Aan het eind van het meertje hebben wij onze plek, gelukkig dik in de schaduw. De camping komt tot leven als de hitte wat minder wordt maar na 10 uur is het rustig.
Zondag 30 juni – De zon komt mooi warm op door de bomen boven het meer. Het zou vandaag 40 graden worden. Beter voor dat moment op onze bestemming te zijn. In Herrlisheim was de bakker open waar we een paar quiches scoorden. Om 7.30 uur was het al 24 graden. Dit dorp had heel mooie vakwerkhuizen. We kwamen nu langs de buitendijk van de Rijn te rijden, afwijkend van de beschreven route maar wel lekker doorfietsen. Soms lag het pad langs de Rijn zelf – 3 jaar eerder was dit overstroomd. Bij Seltz was een pont naar Duitsland maar ook een soort café onder een grote partytent waar we wat fris dronken. De voor ons herkenbare route ging verder naar Munchhausen, waar we een paar stops maakten omdat we vroeg waren. Kort hierna was het linksaf naar Mothern, onze bestemming. Na wat rusten onder bomen bij het hotel – we waren erg vroeg – checkten we in. Kamer benauwd warm maar de overloop ging wel om verslag te schrijven. ’s Avonds aten we in een nabij gelegen restaurant. In de middag was het inderdaad rond de 40 graden. ’s Nachts gingen de balkonramen open om wat “koele” lucht te krijgen.
Maandag 1 juli – Zes uur op, zeven uur ontbijt en om acht uur op pad. Het is warm maar waarschijnlijk iets minder dan gisteren. In 25 km rijden we meest langs de Rijn en soms er wat vandaan wegens een fabriek, naar de brug die naar Karlsruhe gaat. Het is dan half tien. We gaan de brug op en volgen het gps spoor dat naar Karlsruhe Haubtbahnhof leidt, het spoor dat we 3 jaar geleden creëerden. De route gaat bijna volledig door de natuur. We negeren een wegopbreking zonder gevolgen en komen zo om 10.30 bij het station aan. De wachtrij voor de loketten is gigantisch en Ton peutert daarom maar kaartjes uit de automaat, inclusief reisschema dat laat zien dat we 6 treinen nodig hebben om Rotterdam te bereiken en dat duurt van 12:08 tot 21:45 uur. We drinken koffie en gaan er maar voor zitten. Hier en daar zijn treinen te laat maar sluiten gelukkig nog wel aan. Het is druk met fietsen tot Koblenz. Dan hebben we de stoptrein naar Mönchengladbach waar we volop ruimte hebben evenals het volgende stuk tot Venlo. Ook in de treinen daarna kunnen we de fietsen kwijt. Om 22 uur zijn we in een veel koeler Nederland weer thuis. Was weer een geslaagde tocht.Dinsdag 25 juni– Van de camping naar de route was drie jaar geleden een grote omweg om de drukke autoweg te vermijden. Nu bleek rechts van de autoweg een fietspad waardoor we snel op de route waren naar L’isle-sur-le-Doubs. Omdat het 35 graden zou worden maakten we flink vaart en kwamen we ruim voor de middag al op onze bestemming aan. We moesten naar de achterkant van de camping, iets minder handig voor het sanitair, maar verder zaten we goed. Niets doen was de beste activiteit. Ton vroeg bij de receptie naar mogelijkheden met de trein verder te reizen naar Mulhouse en die waren er. Ze zocht het allemaal voor ons uit. Later in de middag reden we naar het treinstation om te zien hoe het werkte en daarna even langs de supermarkt. Verder hielden we ons zo koest mogelijk.
Woensdag 26 juni – Vroeg op tijdens deze hete dag, nog even naar de bakker en de geldautomaat en vervolgens naar het station, waar we in ieder geval kaartjes konden kopen naar Belfort. De fietsen gaan op de TER treinen gratis mee. Zo kwamen we zonder te trappen in Belfort, een station waar geen liften zijn. Wel een goot bij de trap. De meeste bagage moest van de fiets en zo kregen we alles beneden. Alleen was niet duidelijk van welk perron de trein naar Mulhouse zou vertrekken. Na vragen bleek dat perron 1 te zijn. Daar weer naar boven en om kwart over negen waren we onderweg naar onze bestemming. Wat koffie op station Mulhouse en binenn 10 minuten waren we op de camping, waar we een uitstekende plek vonden met de hele dag schaduw. Bij 36 graden werd het weer een dag niksen, afgezien van een wasje, eten maken en het verslag. De camping had precies de dingen voor het avondeten die we misten. Ook Ian was later die ochtend aangekomen na 80 km doorgereden te hebben. We praatten wat over de voortzetting van onze reizen. Tegenover ons een jong stel op de fiets met een klein kind in een aanhanger. Dapper. We leenden hen een flink stuk van onze waslijn, dat in dank aanvaard werd.
Donderdag 27 juni – De hittegolf duurt voort dus om 5 uur op en om 6.30 uur zijn we op pad richting Neuf Brisach in de Elzas. We volgen het kanaal om via een stel rotondes en een dorpje weer bij dat kanaal uit te komen. Dit keer is alles goed bewegwijzerd en verliezen we geen tijd. Ter hoogte van Rixheim verlaten we de EV6 en gaan naar het noorden. Eerst 15 km door bos, heerlijk in de schaduw. In Blodelsheim drinken we koffie waar we dat drie jaar geleden ook deden en later zien we Ian die een iets andere route gereden heeft. Ook hij is op weg naar Neuf Brisach. Hier komen we allen om 10.30 aan. Het is een zeer fietsvriendelijke camping met picknicktafel stoelen en een slecht weer tent met een magnetron en stroomvoorziening. We installeren ons en rijden daarna het dorp in om te zien of we een lunch kunnen scoren. Dat lukt in een kleine epicerie die ook restaurant is. Lekker koel bovendien. We gaan nog naar de supermarkt en dan nemen we een lange siesta, die we afronden met een lekker biertje. In de avond is er een verkoelende bries. We nemen afscheid van Ian die hier een extra nacht blijft.
Vrijdag 28 juni – We herinneren ons nog de rit drie jaar geleden naar Erstein waar we als verzopen katten aankwamen en van ellende een huisje huurden. Nu speelt dat niet. De hitte blijft. We gaan dit keer naar de camping van Gerstheim. We rijden door landbouwgebied en dan weer door bos langs het kanaal, onverhard maar goed te doen. We zien daar resten van de Maginot linie. In Marckolsheim zit de bakker die we zoeken en die heeft ook koffie. Het centrum van Gerstheim ligt helemaal op de schop en we worstelen ons erdoor. De camping is snel gevonden en ligt een stukje buiten het dorp. We zijn er voor 12 uur. De beheerder is er nog en wijst ons een plek vlak bij de receptie en ver van het sanitair. Wel schaduw. Je kunt niet alles hebben. ’s Middags gaan we nog even naar de supermarkt. Later zien we een stel fietsers met aanhanger die we in Neuf Brisach eerder zagen. Ze rijden elektrisch en hebben elektriciteit nodig. Dat is tegenwoordig geen probleem.
Zaterdag 29 juni –Mooie zonsopgang met koperen zon. Via de kortst mogelijke route rijden we weer naar het kanaal dat intussen verhard is. We zijn op weg naar Straatsburg en komen langs een enorme zand- en grindindustrie. In Straatsburg draaien we het centrum in en vinden een café dat voor weinig geld een leuk petit-dejeuner aanbiedt. What the heck. Doen we. Het is pas 9 uur. We zitten er lekker bij. We rijden daarna door naar de gigantische kathedraal en naar de VVV, waar Ton een hotel boekt voor de laatste nacht. We vinden nog een bakker en vervolgen dan onze route die aan de noordkant het bos in gaat. Hier twjifelen we tussen twee opties en worden geholpen door een Poolse man die met zijn drie dochters gaat picknicken. Hij vertelt honderduit. Erg leuk. Als hij afslaat rijden wij verder en vinden we leuk restaurant voor de lunch, niet ver van onze bestemming. Dat is Gambsheim. Als we daar binnenkomen vragen we bij de Peugeotgarage waar de camping is: bij de Renaultgarage rechtsaf. Camping ligt aan een meertje dat bij deze hitte heel veel mensen trekt. Aan het eind van het meertje hebben wij onze plek, gelukkig dik in de schaduw. De camping komt tot leven als de hitte wat minder wordt maar na 10 uur is het rustig.
Zondag 30 juni – De zon komt mooi warm op door de bomen boven het meer. Het zou vandaag 40 graden worden. Beter voor dat moment op onze bestemming te zijn. In Herrlisheim was de bakker open waar we een paar quiches scoorden. Om 7.30 uur was het al 24 graden. Dit dorp had heel mooie vakwerkhuizen. We kwamen nu langs de buitendijk van de Rijn te rijden, afwijkend van de beschreven route maar wel lekker doorfietsen. Soms lag het pad langs de Rijn zelf – 3 jaar eerder was dit overstroomd. Bij Seltz was een pont naar Duitsland maar ook een soort café onder een grote partytent waar we wat fris dronken. De voor ons herkenbare route ging verder naar Munchhausen, waar we een paar stops maakten omdat we vroeg waren. Kort hierna was het linksaf naar Mothern, onze bestemming. Na wat rusten onder bomen bij het hotel – we waren erg vroeg – checkten we in. Kamer benauwd warm maar de overloop ging wel om verslag te schrijven. ’s Avonds aten we in een nabij gelegen restaurant. In de middag was het inderdaad rond de 40 graden. ’s Nachts gingen de balkonramen open om wat “koele” lucht te krijgen.
Maandag 1 juli – Zes uur op, zeven uur ontbijt en om acht uur op pad. Het is warm maar waarschijnlijk iets minder dan gisteren. In 25 km rijden we meest langs de Rijn en soms er wat vandaan wegens een fabriek, naar de brug die naar Karlsruhe gaat. Het is dan half tien. We gaan de brug op en volgen het gps spoor dat naar Karlsruhe Haubtbahnhof leidt, het spoor dat we 3 jaar geleden creëerden. De route gaat bijna volledig door de natuur. We negeren een wegopbreking zonder gevolgen en komen zo om 10.30 bij het station aan. De wachtrij voor de loketten is gigantisch en Ton peutert daarom maar kaartjes uit de automaat, inclusief reisschema dat laat zien dat we 6 treinen nodig hebben om Rotterdam te bereiken en dat duurt van 12:08 tot 21:45 uur. We drinken koffie en gaan er maar voor zitten. Hier en daar zijn treinen te laat maar sluiten gelukkig nog wel aan. Het is druk met fietsen tot Koblenz. Dan hebben we de stoptrein naar Mönchengladbach waar we volop ruimte hebben evenals het volgende stuk tot Venlo. Ook in de treinen daarna kunnen we de fietsen kwijt. Om 22 uur zijn we in een veel koeler Nederland weer thuis. Was weer een geslaagde tocht.