2006 en 2007 Rondje Nederland via LF-routes
Mei 2006 – LF1 en LF13, van Rotterdam via Middelburg naar Venlo
Het was al weer meer dan anderhalf jaar geleden dat we een serieus stuk LF-route hadden gefietst. Als voorbereiding op het Duitse deel van de North Sea Cycle Route, dat we in juni 2006 hopen te rijden, profiteerden we van het mooie weer de eerste helft van mei en besloten we de LF1 op te pakken waar we hem in 1993 verlaten hadden, namelijk de pont Maassluis-Rozenburg, vandaar te rijden tot waar de LF1 de LF13 kruist, bij Middelburg, en van die route het Nederlandse deel te rijden, namelijk tot Venlo station. Het is een tocht die alles biedt: door de stad, langs grote rivieren, door polders en oude dorpjes, over de deltawerken, langs het strand, door bos en langs jaagpaden bij kanalen, alles bij elkaar ongeveer 390 km.
Dag 1, Rotterdam – Ouddorp, 10 mei 2006 – 70 km.
Prachtig weer, noordoostenwindje, tijd op de fietstassen op te laden. Slaapzak en mat in een plastic zak onder een spankoord op de bagagedrager. Voortassen waren niet nodig op deze 5-daagse trip. De makkelijkste route is om vanuit Rotterdam Alexander de Maas en Maasboulevard op te zoeken en daarlangs de stad in te gaan. Na een poosje kom je borden voor de LF11 en LF12 tegen die je verder op weg helpen door de stad, die in Delfshaven een echt internatinionaal karakter krijgt. Via Marconiplein rijd je Schiedam binnen, waar we de borden kwijtraken en daarom fietsborden richting Vlaardingen en Hoek van Holland volgen. Na het kruisen van de A4 vinden we de route weer terug en na een uur fietsen verlaten we de stedelijke wereld en gaan we het groen in rond de Nieuwe Waterweg, wat heel lekker rijden is. Weer veel zwanen aan de oevers.
Na 25 km. is restaurant ’t Oeverbos vlak voor Maassluis een mooie stop voor koffie met iets lekkers. De pont naar Rozenburg is net weg maar gaat om de 20 minuten. We volgen daarna de waterkant richting Den Briel, waar we rond het centrum rijden op weg naar de Voornse polders. De Haringvlietsluizen zijn de eerste van de Deltawerken die we op deze route tegenkomen. Aan het einde hiervan draaien we onder de weg door haar Goedereede-Havenhoofd, Goedereede zelf en via rustige smalle binnenwegen draaien we Ouddorp in, waar we de route laten voor wat hij is, boodschappen doen en op de Klarenbeekseweg een camping opzoeken. Voor 5 euro staan we. Dat kom je alleen in Frankrijk nog tegen. De zon gaat mooi onder en als we terugkomen blijken we gezelschap te hebben gekregen van een middenformaat camper.
Dag 2, Ouddorp – Heinkenszand, 11 mei 2006, 75 km.
Bij het opstaan zien we dat de tent zijknat is van de dauw. We ontbijten, ruimen op en zetten de tent in de zon zodra die op ons veldje schijnt. Redelijk droog krijgen we alles ingepakt en weer op de fiets. Als we de Klarenbeekseweg uitrijden hebben we de LF1 borden weer terug en rijden beschut door de bomen achter de duinen naar de Brouwersdam.
Hier komen we op het fietspad boven op de dam terecht, wat prachtige uitzichten op zee en Grevelingen oplevert. We rijden Schouwen binnen, door Renesse heen en komen dan op een stille klinkerweg in een bosrijke omgeving. Deze brengt ons naar Burgh-Haamstede en Westerschouwen. Koffietijd uiteraard en natuurlijk moet je alle mogelijkheden benutten om de waterflessen bij te vullen.
De Boswachterij Westerschouwen in de duinen zorgt voor de enige echte hellingen tijdens deze trip. Het is een leuke afwisseling voor het volgende deltawerk eraan komt: de Oosterscheldedam, die ons ruim 10 km. bezighoudt.
We houden uitzicht over de zee als we het Veerse Meer oversteken en draaien de dijk op naar Veere. Hoe mooi het dorp ook is, we laten het voor wat het is, en verlaten daar de LF1 om aan ons eigenlijke doel de LF13 te kunnen beginnen. Onder Arnemuiden, waar we de boodschappen doen, pikken we die weer op. Dat is ong 5 km. voorbij de start in Middelburg.
Het is mooi rijden door het Zuid-Bevelandse polderland. Bij Nieuwdorp gaan we van de route af om de camping bij Heinkenszand te bereiken. Dat kost dan 18 euro voor 2 fietsen en een tentje, hetzelfde als voor een auto met caravan. Een tarief voor fietskampeerders zou wel zo aardig zijn. Camping is overigens uitstekend en heeft banken om te zitten. Altijd op de grond of op een matje zitten is ook niet alles.
Dag 3, Heinkenszand – Nispen, 12 mei 2006, 80 km.
Rond half 10 staat alles weer op de fietsen. Het is opnieuw prachtig weer. De wind is wat naar het westen gedraaid, gunstig dus, en we pakken na vijf km. bij Nisse de LF13 weer op. Opnieuw de uitgestrekte polders en prachtige bomenrijen langs de dijken. Ook zien we hier en daar glastuinbouw. Langs de dijken aan de Westerschelde zien we de windmolenparken. Bij Hansweert moeten we het Kanaal door Zuid-Beveland oversteken, maar er worden diverse schepen geschut in de sluizen. Er blijken echter 2 overgangen voor de fietsers, wat we na 10 minuten ontdekken. In Kruiningen hopen we onze cafeïnevoorraad weer aan te vullen maar moeten tot de rand van het dorp rijden voor we iets vinden. Hier wordt nog filterkoffie geserverveerd en die wordt vers gezet.
Langs de zuidrand van Zuid-Beveland naderen we het Schelde-Rijnkanaal. We stoppen voor lunch en horen vlak bij ons een machinaal geluid. De schapen blijken te worden geschoren en gepedicuurd. Ze werken niet echt mee maar een ervaren scheerder neemt ze in een soort houdgreep waardoor het scheren zonder ongelukken verloopt.
We verlaten Zeeland en rijden Woensdrecht binnen en daarmee Noord-Brabant. Ons doel is een camping tussen Nispen en Roosendaal. Eerst strijken we neer in Nispen op een terrasje. Opvallend hoeveel zwaar verkeer nog over deze dorpswegen rijdt. Camping Zonneland wordt al op de borden aangegeven en we hebben een prima plek in het bos. ’s Avonds gaan we aan de picknicktafels bij de receptie zitten om te lezen. We krijgen plastic tuinstoelen aangeboden om ook bij onze tent te kunnen zitten, een leuk gebaar. Met 12 euro is het tarief weer redelijk te noemen.
Dag 4, Nispen – Oirschot, 13 mei 2006, 85 km.
Het wordt waarschijnlijk een lange dag en we zijn wat eerder op pad dit keer. Het landschap is afwisselend met kleine plukje bos en open veld. Langs de rivier de Mark rijden we Ulvenhout binnen. Dan hebben we er zo’n 40 km op zitten, hebben koffie en doen boodschappen. Dan volgen bijna 20 km. aan smalle bospaden door de boswachterijen van Ulvenhout en Chaam. Het is zaterdag en er zijn wat meer fietsers op pad. Fietskampeerders bleken een zeldzaamheid op deze trip. We kwamen hooguit een of twee stellen per dag tegen.
Na Alphen gaat de route langs Hilvarenbeek onder Tilburg door. Het lijkt erop dat de route af en toe wordt aangepast. Dat merkten we ook op de LF1. Ons boekje uit 1995 en de kaarten uit de ANWB Fietsatlas volgen soms een andere route dan de borden. Samen met een Garmin GPS komen we er uitstekend uit.
Kort voor Oirschot komen we langs het Wilhelminakanaal te rijden en in het levendige plaatsje zijn volop terrasjes te vinden voor een pintje of een lekker Belgisch biertje. We zijn er toch bijna. Hoewel, een motorfietser die door een binnenbocht te nemen recht op je af komt, kan het verhaal een heel andere wending geven. Gelukkig is er ruimte om uit te wijken (voor ons dus).
De camping is knap luxe. De naam Latour verraadt dat al een beetje. De prijs, 13 euro, valt binnen de normen en sanitair is van een geweldige kwaliteit. Nooit eerder meegemaakt. We staan naast een gigantische Duitse camper, formaat touringcar. Er is verandering in het weer op komst maar we sluiten de dag droog af.
Dag 5, Oirschot – Venlo, 14 mei, 80 km.
De lucht is grijs. Het zou kunnen gaan regenen. We zijn wat eerder uit het dons en zorgen dat we om half negen op pad zijn. Een onverharde weg brengt ons weer terug naar het kanaal dat we tot voorbij Eindhoven zullen volgen samen met enkele andere fietsers en redelijk wat joggers. Hierna gaan we weer het Brabantse land in, waar het aspergetijd is. Veel velden met strakke beklede heuveltjes en auto’s met Poolse kentekens bij de bedrijven.
In Lierop stuiten op een café met een serre, waar wat wandelaars zitten. We pakken snel een tafel om van de lokale vlaaien te kunnen genieten. Hier kun je inschrijven voor een culinaire fietstocht, die in de streek vijf locaties aandoet, waar je steeds een van de gangen van het diner geserveerd krijgt. Indrukwekkend is de koepelkerk als we door het dorp rijden
We rijden verder richting Maas. Het blijft droog tot onze vreugde en via Blerick bereiken we de spoorbrug over de Maas, waarlangs het fietspad loopt. Op het station kopen we de kaartjes voor de terugreis naar Rotterdam. Dit kan rechtstreeks met de intercity met eindbestemming Den Haag CS waar je met de fiets gelijkvloers naar toe kunt. In een uur en drie kwartier zijn de bijna 400 km. weer geneutraliseerd en fietsen we de laatste kilometers naar huis. Een beetje zadelpijn, maar dat mag op de eerste meerdaagse trip van het jaar
September 2006 – LF1 en LF10, van Rotterdam via Afsluitdijk naar Leeuwarden
Tegen het begin van de officiële herfst in 2006 kregen we weer zin om een paar dagen te gaan fietsen. Toen de eerste fietsroute bewegwijzerd werd, de LF1 begin jaren ’90, reden we die van Den Helder naar Hoek van Holland. Het was onze eerste kennismaking met het begrip “LF” en het sprak ons enorm aan. Lekker fietsen zonder constant op kaarten of routebeschrijvingen te moeten kijken.
Het werd nu een combinatie van de Noordzeeroute LF1 en de Waddenzeeroute LF10, met een aanloopje via LF2 en LF4 en een finish via de LF3. Wat duidelijker: vanaf huis naar de Rotte, daar de LF2 gevolgd tot Moerkapelle, met de HSL omhoog naar Benthuizen, vandaar via de LF4 naar Meiendel bij Wassenaar. Hier pakten we het kustpad op, dat we tot Callantsoog volgden. Daar begint de LF10, die we via Den Oever, Afsluitdijk en Harlingen volgden tot bij Hallum, waarna we via de Hallumertrekvaart bij Bartlehiem uitkwamen en langs de Dokkumer Ee onze eindbestemming Leeuwarden bereikten. Afgezien van een wat nattige eerste ochtend hadden we prachtig weer.
Dinsdag 19 september 2006, Rotterdam – Zandvoort, 80 km
Toen we de fietsen uit de schuur haalden was het nog droog maar toen we klaar waren voor vertrek begon het zachtjes te regenen. Dus regenjas en -broek maar aan en ook de schoenbeschermers. Die laatste kunnen we niet aanraden. Je voeten en schoenen worden waarschijnlijk natter van het zweet onder het dikke plastic dan van de regen. Het is – in tegenstelling tot een weekend – Heel rustig langs de Rotte. Bij het bereiken van de A12 kunnen we sinds deze zomer verder langs de rivier door een nieuw tunneltje onder spoorlijn en snelweg. Vanaf Moerkapelle krijgen we tot Benthuizen wat minder interessante kilometers langs de nieuwe HSL spoorlijn.
Bij Benthuizen begint een verrassend mooi stuk route, westwaarts boven Zoetermeer en Den Haag langs naar de duinen en de Noordzeeroute. De zon begint door te breken en vlak voorbij Stompwijk lunchen we. Als we wegrijden een raar gevoel: lekke band, uiteraard achter. Wiel eraf, band eraf, alles lijkt puntgaaf. Pas dan blijkt het ventiel bijna van de band gescheurd te zijn. Dat is niet te plakken. Gelukkig hebben we een reserve binnenband bij ons en ruim een half uur later zijn we weer op pad. We gaan tussen Leidschendam en Voorschoten door en komen Wassenaar-Zuid binnen. Via luxe woonwijken komen we Meiendel binnen en beginnen de kleine soms felle klimmetjes en afdalingen door de duinen.
Borden zijn niet altijd duidelijk. De kaarten van de ANWB Fietsatlas (of de LF routeboekjes) zijn onmisbaar. Op een T-splitsing zonder borden besluiten we dat we het kustpad bereikt hebben en slaan rechtsaf naar het noordoosten. De wind hebben we nu tot Callantsoog in de rug.Een paar km. voor Katwijk zien we een uitspanninkje in de duinen waar we koffie en “iets erbij” kunnen krijgen. Versterkt gaan we door. Het is schitterend en afwisselend rijden door de duinen. We zien veel vogels en, zo’n 10 km. voor Zandvoort een vos op ons pad, die op zijn gemakje het fietspad oversteekt. Te verbaasd om de camera te pakken (wij dus).
In Zandvoort, na exact 80 km., eerst een nieuwe reserveband gekocht en op zoek naar ons adres, dat aan een zijstraat van de route ligt en een kwartiertje lopen van de boulevard. Daar van een winderige zonsondergang met een bonkige lucht genoten.
Woensdag 20 september 2006, Zandvoort – Callantsoog, 80 km
Het is helder als we rond negen uur onze route vervolgen richting Haarlem om vervolgens het Nationaal Park Kennemerland binnen te gaan. We zijn hier wat verder van zee maar er is wel bos . Bij Velzen steken we het Noordzeekanaal over. De pont is net vertrokken, maar geen nood, er is een terrasje dat voor € 2,60 koffie met appeltaart aanbood. Kon net voor de boot weer terug was. Bovendien kom je hierna maar weinig terrassen meer tegen.
Na een paar kilometer stadsrand duiken we de duinen weer in, waar we steeds meer fietsers tegenkomen. Vlak bij Castricum ligt een plas met een vogelhut. Heel stilletjes gaan we naar binnen om ook eens te kijken. Een aantal vogelaars zit daar met camera of verrekijker. Diepe stilte, tot de mobiel van een van de vogelaars afgaat. Hij maakt zich uit de voeten. Gelukkig trekken de vogels zich er niets van aan.
Bij Egmond aan de Hoef zien we het startpunt van de LF15, de Boerenlandroute, richting Enschede. Ook kun je in dit gebied de LF7, de Oeverlandroute, oppikken. Het gaat hard als we langs de Hondsbossche zeewering rijden en het blijft mooi als we Petten binnenrijden en de route even zoek is. Na een ijsje en een kleine correctie gaan we de duinen weer in op weg naar de eindbestemming van vandaag: Callantsoog , een rustige badplaats. Na ons overnachtingsadres gevonden te hebben en na een opfrisbeurt gaan we het strand op en vinden een strandtent met dezelfde naam, waar we iets kunnen eten en waar we om 19.46 uur het laatste spoortje zon onder de horizon zien verdwijnen.
Donderdag 21 september 2006, Callantsoog – Harlingen, 80 km
Opnieuw een prachtige dag, wel met een toegenomen wind die we deze dag vooral van opzij en af en toe tegen hebben. Het tempo ligt daardoor wat lager dan de vorige twee dagen, maar dat is geen bezwaar, want dat is geen doel op zich. We rijden de eerste helft van de route door het Noord-Hollandse polderlandschap, waar in het voorjaar te tulpen te zien zijn. We gaan langs dijken maar ook over een 30cm smal paadje – het Hoelmerpad – op een dijk slalommend om de schapen.
In Den Oever zijn we halverwege en dringend toe aan een terrasje. Waar vinden we dat? We worden naar de haven gedirigeerd waar een heel leuk cafeetje zit, waar ze de appeltaart zelf maken. En dat kunnen ze! Aldus opgepept zijn we klaar om de ruim 30km. lange Afsluitdijk . Aan de ene kant heb je de eenzaamheid van de fietser maar ook het lawaai van het snelverkeer naast je. Halverwege de dijk lunchen we en beginnen we in de verte de Friese kust te zien.
We rijden door Zurich en vandaar de buitendijk op richting Harlingen. Een van de veerboten naar de eilanden zien we uitvaren en het oude stadje wordt steeds groter, tot we rond half vier het oude centrum bereiken, heel sfeervol. We gaan een paar uurtjes bij familie langs, waarna we ons overnachtingsadres vinden, vlak langs de spoorlijn naar Leeuwarden.
Vrijdag 22 september, Harlingen – Leeuwarden, 60 km
Ook deze dag kunnen qua weer inlijsten. De wind steekt weer op als we rond negen uur weer door het centrum rijden op weg naar de veerhaven en het industriegebied van Harlingen. Na een kwartiertje hebben we dat achter ons gelaten en gaat de route langs de binnenkant van de buitendijk naar het noordoosten.
Na ongeveer zeven km. gaat de route wat meer het binnenland in langs Tzummarum en een prachte oude toren in het buurtschap Firdgum. Hier nemen we de tijd om op het kerkhof en bij de 13de/14de eeuwse toren te kijken, die het landschap domineert.
In St. Jacobiparochie zien we een koffie en theeschenkerij, waar het heel stil is op het terras van de Jacobshoeve. We zijn echter gesignaleerd en voor € 1,70 pp krijgen we koffie met koek. Waar vind je dat nog. Je kunt er ook uitstekend en betaalbaar overnachten, iets te overwegen als je in dit gebied wilt fietsen.
Langs de kilometerslange bebouwde Nieuwe Bildtdijk zien we prachtige huisjes. We naderen het meest noordelijke punt van onze route, de Koedijk. Hier verlaten we LF10 om richting Hallum te gaan en door naar Leeuwarden waar we de trein naar huis zullen nemen. In Hallum heeft de bakker lekkere broodjes voor lunch. We zoeken het grintpad langs de Hallumer trekvaart. Die vinden we aan het eind van een nieuwbouwwijk. Nu is het 5 km. stampen vol tegen de wind in. We kruisen het pad van een eenzame wandelaar en enkele fietsers.
Bij Bartlehiem gaan we over het beroemde bruggetje en koersen langs de Dokkumer Ee op Leeuwarden aan. We rijden dan op de LF3. Verbaasd door alle drukte wurmen we ons door het levendige centrum, vol met fietsers, naar het station, waar we na ruim 300 km. aankomen.
Zonder dat het onze opzet was hebben we een krap een kwart van het Rondje Nederland via LF-routes afgelegd. Het zal ons ongetwijfeld inspireren om hier in Noord-Friesland de LF10 af te maken, het ontbrekende stuk LF9 af te maken en zo het Rondje Nederland te vervolgen.
Mei 2007 – LF10, LF16 en LF8, van Leeuwarden naar Holten
Onze vorige trip vanuit huis langs de kust, over de Afsluitdijk en langs de Waddenkust inspireerde ons om dit rondje Nederland een vervolg te geven. De LF10 konden we nog twee dagen volgen, waarna we de oostelijke rand van Groningen en Drenthe konden volgen tot Coevorden. Hier pikten we de LF16 op langs de Vecht om in Ommen via de LF8 naar het zuiden te gaan en in Holten te eindigen. Totaal netto 350 km.
Woensdag 2 mei 2007, Leeuwarden – Hornhuizen, 72 km
Het was mei-vakantie en prachtig weer. Besloten naar Rotterdam CS te fietsen i.p.v. Alexander om zeker te zijn van een plaats voor de fietsen op de trein. We wilden niet verrast worden door een korte trein volledig bezet met fietsen. Om 8.30 kwamen aan de zijkant van CS aan, waar we gewaarschuwd werden dat we voor 9 uur het station niet in mochten met de fietsen. Hoe je dan om 9.02 met kaartjes en fietsen in de trein moet komen vertellen ze er niet bij. Dus maar even wat bijziendheid simuleren en ook zonder begeleiding van de NS de lift naar het perron gebruiken.
Om 12 uur konden we starten in Leeuwarden. We hadden een stukje LF3 (Rietlandroute) nodig om bij de Dokkumer Ee te komen. Even zoeken. Hier en daar ontbreekt een bordje. De wind was ruimschoots tegen deze dag en vrij krachtig. Na het verlaten van de Ee bij Birdaard werd het echt werken bij 12-14 km. per uur. Het Friese polderland ligt er mooi bij. De schapen langs de buitendijk houden ons gezelschap als we de LF10 weer te pakken hebben. Bij Moddergat is het tijd voor koffie en Friese Oranjekoek. Nog even doorzetten tot we de sluizen van het Lauwersmeer voorbij zijn. Dan mogen we naar het zuiden en voelen eindelijk de wind in de rug. Door het mooi Marnewoud, waar we een verhard fietspad hebben maar regelmatig moeten afstappen voor een kruising met wel heel mul zand. Vervolgens de Marnewaard door om via een paar kleine dorpjes Hornhuizen in de gemeente De Marne te bereiken, waar het meest noordwestelijke Vrienden op de Fietsadres van Groningen te vinden is. We komen hier precies om zes uur aan.
We worden welkom geheten door mensen van onze leeftijd die vorig jaar vanuit Den Haag naar het noorden gekomen zijn en hoewel ze nog maar kort aangesloten zijn bij VodF uitstekende gastvrouw en -heer zijn, een lekkere pot warm eten en een prima kamer leveren en we praten over het wonen in dit gebied. Ze zijn er trots op in de grootste gemeente van ons land te wonen, bovendien de enige zonder stoplichten.
Donderdag 3 mei 2007, Hornhuizen – Beerta 93 km
Even over negenen laten we John, Joke en hond Daan achter, halen broodjes bij de Coop verderop en stellen ons mentaal in op 50km tegenwind. Die krijgen we ook, maar is minder sterk dan de dag ervoor. Bovendien is het iets warmer. Na een kwartier komen we door Pieterburen, nog te vroeg om nu al een uitstapje naar het zeehondencentrum te maken. Te veel km’s voor de boeg. We zien veel wandelaars, klaar voor of met het Pieterpad.
We komen door leuke dorpen en het land wordt klaargemaakt voor de aardappelteelt, afgewisseld door koolzaadvelden. Vaak is het enige wat je hoort de wind en de vogels. De route loopt anders dan de kaarten uit de ANWB Fietsatlas. Af en toe worden stukjes route verlegd. Hopen maar dat de bordjes kloppen en er allemaal zijn. We komen in de buurt van plaatsjes als Doodstil en langs de Menkemaborg.
Mooi zijn ook Spijk en Bierum, dat een prachtige kerk heeft. Nog een paar km. naar het noordoosten en dan als een speer langs de buitendijk naar beneden. Wind mee, eindelijk. In Delfzijl komen we weer in de ongeromantiseerde wereld van nu. Na een groot industriegebied te hebben gepasseerd wordt het weer mooi. Allerlei graven in de dijk doen ons afstappen. We zien de begraafplaats van het dorp Oterdum dat in de jaren ’70 van de vorige eeuw is afgebroken voor de industrie en om de dijk op deltahoogte te kunnen brengen
We rijden verder door een steeds stiller Gronings landschap tussen buitendijk en slaperdijk in, tot we bij het plaatsje Hongerige Wolf weer onder de mensen komen. Hier verlaten we de LF 10 om via Ganzedijk en Finsterwolde onze bestemming Beerta te bereiken. Ons VodF-adres ligt ruim 3 km. buiten het dorp. Het is een groot melkveebedrijf waarbij de vrouw des huizes de b&b annex Vrienden op Fiets operatie runt en we een kijkje mogen nemen bij het bedrijf. De fietsen mogen nog niet op stal. Het is 4 km. rijden naar de Chinees (een goeie) en nog verder naar een Hollands restaurant.
Vrijdag 4 mei 2007, Beerta – Schonebeek 93 km
Weer een prachtige dag. Wind nog steeds uit het noordoosten. We kruisen de spoorlijn Groningen-Nieuweschans en komen door Oudeschans een oud vestingstadje, wat jammergenoeg erg vroeg op de route ligt. Hier komen we graag een keer terug. Het landschap wordt lieflijker, meer bomen en bospaadjes. We hebben nu geen LF-route meer als houvast en rijden op de kaart. We rijden door Bellingwolde met prachtige herenhuizen en blijven dicht bij de Duitse grens via smalle bospaadjes en steile bruggetjes. In Bourtange strijken we neer voor koffie en iets erbij en bekijken dit gerestaureerde vestingstadje.
We rijden verder door een steeds stiller Gronings landschap tussen buitendijk en slaperdijk in, tot we bij het plaatsje Hongerige Wolf weer onder de mensen komen. Hier verlaten we de LF 10 om via Ganzedijk en Finsterwolde onze bestemming Beerta te bereiken. Ons VodF-adres ligt ruim 3 km. buiten het dorp. Het is een groot melkveebedrijf waarbij de vrouw des huizes de b&b annex Vrienden op Fiets operatie runt en we een kijkje mogen nemen bij het bedrijf. De fietsen mogen nog niet op stal. Het is 4 km. rijden naar de Chinees (een goeie) en nog verder naar een Hollands restaurant.
Het weer kan nog steeds niet stuk. Even na negenen gaan we weer op pad. De grens wordt gevormd door het Schoonebeker Diep en daar loopt een smalle weg en later verhard fietspad langs tot aan Coevorden. Het is heerlijk rijden langs deze meanderende rivier. Aan de overkant staan de Duitse ja-knikkers die nog of weer in bedrijf zijn.
In Coevoerden is het even zoeken om het LF-circuit weer op te pakken. Doel is in ieder geval Ommen en zo mogelijk Holten. De Vechtdalroute is de ideale weg om daar te komen. Ook hier wijkt de route een beetje af van de kaarten die we hebben. We zien veel wandelaars met bepakking, waardoor we vermoeden dat we op het Pieterpad rijden.
De boerderijen zijn hier weer duidelijk anders dan in Groningen en Drenthe, minder groot maar met vakwerk elementen. Voorbij Hardenberg gaan we definitief de bossen in, de Boswachterij Ommen, een mooie plek voor lunch. Het is druk in Ommen op deze Bevrijdingsdag. We herkennen plekken van onze wandeltochten als we richting Lemelerberg gaan.
De galerie van schilderes Aly Schutte is een prima plek om het zadel rust te geven, koffie te nemen en even rond te kijken. De Lemelerberg vormt de eerste serieuze klim in deze tocht. We moeten naar het kleinste tandwiel voor en een redelijk groot tandwiel achter. De bospaden op weg naar de Holterberg zijn door de langdurige droogte wat mul en zwaar. Bij Nijverdal moeten we kiezen hoe we naar Holten gaan. We noteren de knooppunten en beginnen aan de laatste 15 km. Dit stuk gaat grotendeels over verhard bospad.
In Holten pakken we de trein. Het is rennen omdat bij een stoptrein niet altijd duidelijk is waar je met je fiets naar binnen mag en kan. Het lukt op het nippertje en in Deventer kunnen we in de intercity direct naar Rotterdam. Hiermee is het tweede deel van het rondje Nederland volbracht. Als we de volgende keer tot Venlo komen zijn we eigenlijk rond, want Rotterdam – Venlo hebben we vorig jaar al gereden (LF1-13). Mogelijk gaan we echter door naar Maastricht en daar kunnen we het Belgisch netwerk op of de Brouwerijen fietsroute volgen. Wie weet.
September 2007 – LF8-LF4-LF3, van Ommen naar Venlo, 250 km.
Bij het begin van herfst van 2007 hebben we onze fietsronde van Nederland kunnen afsluiten. We waren in mei in Holten geëindigd en bij Venlo zou de “cirkel” rond zijn. We begonnen in Ommen op zaterdag 22 september om twee dagen later in Venlo te eindigen na 250 km en ong. 700 meter omhoog en omlaag. Het stuk Ommen tot iets boven Holten hebben we dus twee maal gedaan maar dat is geen straf. Met een bijna windstille meest bewolkte dag, een zonnige dag met wat wind en een winderige dag met zon en regen hadden we gevarieerd weer.
Zaterdag 22 september Ommen – Barchem, 80km
Door werkzaamheden aan het spoor en een kapotte trein hadden we 5 treinen nodig om van Rotterdam in Ommen te komen. Het kostte gelukkig maar een half uur extra. Even voor half elf draaiden we in Ommen de bossen in moesten we naar het kleinste tandwiel voor om de Lemelerberg te bedwingen. Via Hellendoorn en Nijverdal zakten we af tot knooppunt 66 waar we een nieuw stuk van de route opgingen richting Rijssen. De heide stond nog volop in bloei, vooral op de Borkeldse heide. Koffie vonden we ongeveer halverweg in Herberg De Kemper.De route liep via zeer rustige wegen en paden. Er was weinig verkeer en nauwelijks wind. De stilte kwam je tegemoet. Na ruim 60 km. houdt de bewegwijzering van de LF8 op en krijg je de keus tussen LF4a of 4b. De laatste werd onze gids op weg naar Barchem, een klein plekje in de Achterhoek tussen Borculo en Vorden. Ons vrienden op de fiets adres daar krijgt een plekje in onze top-5!
Toen we zondagochtend uit het raam keken was het mistig maar het zag er veelbelovend uit. Na een zeer luxe ontbijt vertrokken we even na 9 uur richting Vorden. De zon scheen inmiddels volop. De route ging over oude boswegen naar het westen richting Bronkhorst. Daar kwamen we om 11 uur aan. Het was nog rustig toen we op een terrasje neerstreken en helemaal vol toen we een half uurtje later vertrokken. Nederland was massaal op de fiets gestapt. De wind nam wat toe terwijl we de IJssel bereikten.
Deze bleven we via de LF3 vrijwel consequent volgen tot deze eindigde in de Rijn. Voorbij Pannerden is er een voet/fietsveer naar Millingen aan de Rijn, dat deze dag enorm goede zaken moet hebben gedaan met iedere keer 20 tot 40 fietsers op de boot. In Millingen was het tijd voor een biertje. Leuth was nog maar 10 km. rijden. Net buiten het dorp lag b&b en vrienden op de fietsplek De Puthorst waar ons een leuke kamer met zitje op de woonboerderij wachtte. In de avond hoorden we de ganzen in de omgeving.
Maandag 24 september Leuth – Venlo, 90km
Een prachtige start van de dag. Zon! Door Willem zelf gebakken brood voor ontbijt. We haalden onze fietsen uit de schuur en begonnen onze etappe naar Venlo. Terug naar Leuth en verder naar het westen naar de Ooijpolder die prachtig was in het warme ochtendlicht. Vlak hiervoor misten we waarschijnlijk LF3-afslag richting Beek en Berg en Dal, maar dan hadden we Ooij en omgeving gemist.
Met een grote stroom studenten mee naar de universiteitsterreinen. Hierna keerde de rust terug in gingen we zuidwaarts door de bossen onder Nijmegen. Eerst op 80 meter hoogte, daarna een vrije val naar 25 meter richting de Maas. In Plasmolen bleek De Pannekoekenbakker open: super koffie en super gebak. We konden er weer even tegen. Uit het bos kregen we nu wat meer last van windkracht 5 hoewel niet pal tegen. Rond een uur begon het net na de lunch te spetteren en kregen we buien. We lieten de LF3 los en reden via de knooppunten aan de linkeroever van de Maas een prima alternatief. In Grubbenvorst twijfelden we even hoe we het laatste stuk zouden rijden maar iemand stuurde ons het bos in, de beste oplossing. Om kwart voor vijf konden we onze Holland toer in Venlo afsluiten.